Πατριωτισμός ON/OFF


power_symbol_1515222433

 

Δεν θα πάψω ποτέ να έχω απορίες για το πώς δουλεύει το κουμπί του πατριωτισμού. ON  στα μείζονα, βλέπε συλλαλητήριο, OFF στα ελάσσονα, τα καθημερινά, που στο σύνολό τους βέβαια καθορίζουν κι αυτά την πατρίδα.

Σωστές Σουλιώτισσες όταν σας πατούν τον κάλο της ονομασίας της γείτονος χώρας, κατάπτυστοι προδότες όταν πρόκειται για μικρές, γελοία μικρές και απλές, πρακτικές όπως η κανονική οδήγηση, το νόμιμο παρκάρισμα, το (μη) κάπνισμα στους δημόσιους χώρους.

Η πατρίδα πατριώτες προσδιορίζεται όμως, πέρα από τις γεωγραφικές, εθνικές και εθνοτικές παραμέτρους, από τη στάση και τις πράξεις -τις άπειρες μικρές και τις μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού μεγάλες- των ανθρώπων της. Είναι σα να’χεις, ας πούμε, την εθνική ομάδα μπάσκετ να μεγαλουργεί αγωνιστικά, ενώ οι παίκτες, ο καθένας και όλοι μαζί, φτύνουν στο δάπεδο, σκαλίζουν τη μύτη τους και κολλάνε μυξούλες στους τοίχους, βρίζουν ο ένας τον άλλον και τον προπονητή, μουτζώνουν τους φιλάθλους, ανάβουν πούρο στο ημίχρονο.  Εντωμεταξύ, η ομάδα έχει έναν-δυο παίκτες, Έλληνες βεβαίως (γιατί είναι παικταράδες), που η μαμά τους είχε έναν προπάππο Έλληνα στην κάτω Ουρίγκουα ή στην άνω Παγλάβοβα.  Και καλά κάνει. Ταυτόχρονα, αρνείται να παίξει στη Γαλλία γιατί εκεί έχουν το θράσος να πουν μια σαλάτα Macédoine, σαλάτα που δεν έτρωγε ο Μεγαλέξανδρος.

Δεν είναι η καλύτερη παρομοίωση, αλλά κάπως έτσι, με τέτοια κριτήρια, γυρίζει ο διακόπτης από το ΟFF στο ON. Κι ενώ βαρκούλες αρμενίζουν καθώς το έθνος σύσσωμο -συμπεριλαμβανομένων των της διασποράς, όταν παραθερίζουν στα πάτρια-  αδιαφορεί για την τήρηση των νόμων, αλλά και για την κατσίκα του γείτονα, το ίδιο έθνος, οίκαδε κι αλλούθε, εξαγριώνεται όταν νιώσει πως θίγεται  το “εθνικό” συμφέρον. Το ξενόφοβο, συνομωσιολάγνο, ημιμαθές έθνος – είτε από έλλειψη παιδείας, είτε από επιλογή, γιατί είναι απλούστερα τα πράγματα όταν αγνοείς τα δεδομένα- πορώνεται, κορδώνεται, σηκώνει το χάρτινό του σημαιάκι και απαιτεί. Για να διαμαρτυρηθεί, παρκάρει το πούλμαν στην κίτρινη γραμμή επί της Κηφισίας. Ολοκληρώνοντας τη διαμαρτυρία, παρατάει το σημαιάκι του κατάχαμα στο Σύνταγμα.

Πραγματικά, πατριώτες, δεν σας καταλαβαίνω. Υπάρχουν τόσα να πορωθείτε πιο σημαντικά από το όνομα της διπλανής χώρας. Πόσο βολικό είναι να αγνοούμε τα κεφάλαια της ιστορίας που δε μας βολεύουν! Όσο βολικό είναι και για τους γείτονές μας, που όταν το κάνουν, στα δικά τους βιβλία ιστορίας, στις δικές τους ξεναγήσεις, γινόμαστε, με συγχωρείτε, Τούρκοι.  Λίγα κράτη πλάστηκαν αγγελικά. Και η ελληνική Μακεδονία, σόρι, αλλά δεν είναι ένα από αυτά. Πολλά όμως κράτη, αγγελικά ή μη πλασμένα, εξελίσσονται, βελτιώνονται, κάνουν άλματα προς τα εμπρός, γιατί ασχολούνται με τα μικρά, τα ασήμαντα, τα καθημερινά. Γιατί κτίζουν το μέλλον τους, αντί να θαρρούν πως, λόγω του ενδόξου παρελθόντος τους,  ο κόσμος τους χρωστάει. Αυτή την αίσθηση του entitlement (που πανάθεμά το συνώνυμο δεν έχει στην ένδοξη μητρική μας) την πληρώνουμε και θα την πληρώνουμε, μέχρι να καταλάβουμε πως βαυκαλισμός είναι και κάλλιο να ξυπνήσουμε.

Mε βοήθησε πολύ να καλουπώσω τις σκέψεις μου ένα εξαιρετικό άρθρο που σας παροτρύνω να διαβάσετε.

 

 

 

 

This entry was posted in κοινωνία and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to Πατριωτισμός ON/OFF

  1. eleni stamouli says:

    Πόσο σωστή!

    Μου επιτρέπετε να το κοινοποιήσω; Με το όνομά σας, εννοείται.

    ________________________________

    • marleoni says:

      Οι αναρτήσεις στο blog είναι για να μοιράζονται! Χαίρομαι πολύ που ταυτίζεστε με την άποψή μου- κοινοποιήστε ελεύθερα, αν μοιραστείτε το link, το όνομα του blog θα εμφανίζεται ούτως ή άλλως.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s