Ναι, σας βαρέθηκα.


BORED BEAR

Από την ημέρα που έγραψα αυτό το “Ναι, θα έφευγα”, κάθε φορά που για κάποιο λόγο αναπαράγεται, με τον μαγικό τρόπο που ξαναφέρνει στην επιφάνεια τα πράγματα το ίντερνετ, δέχομαι καταιγισμό σχολίων, είτε κάτω από την εκάστοτε ανάρτηση, είτε στο blog. Άλλοι με συγχαίρουν, άλλοι συμμερίζονται την άποψή μου, άλλοι επαυξάνουν, άλλοι πάλι, πολλοί, με κατηγορούν για δειλία, μισελληνισμό και οκνηρία (που δεν κάθομαι να δουλέψω για να βελτιωθούν τα πράγματα, γιατί τι πατρίδα θα παραδώσω στους επόμενους;).

Με ύφος βλοσυρό, διάφοροι μου εξηγούν ότι τα πράγματα δεν είναι πουθενά ρόδινα, ότι οι ξένοι είναι γουρούνια, ότι είμαι αφελής που πιστεύω ότι αλλού είναι καλύτερα, ότι ποιος μου είπε εμένα, της πτωχής που δε βγήκα ποτέ από τη χώρα, ότι οι πορτοκαλιές αλλού βγάζουν καλύτερα πορτοκάλια. Επικαλούνται επιχειρήματα όπως ότι αν πέσεις ξερός στο δρόμο στη Γερμανία θα πεθάνεις σαν τον σκύλο. Ή ότι η καλημέρα του εισπράκτορα στο τρένο στην Αγγλία είναι προσποιητή, όχι από καρδιάς. Με οικτίρουν που δε γνωρίζω. Με προτρέπουν να αναγνωρίσω το δικό μου μερίδιο ευθύνης. Μου προτείνουν αυτογνωσία, ενδοσκόπηση.

Μου τη λένε που διαλέγω την εύκολη οδό. Που δεν κάθομαι εδώ να μάθω στον κάθε άξεστο γιατί δεν πρέπει να πετάει σκουπίδια στο δρόμο, να προσπερνάει από δεξιά στο φανάρι για να περάσει πρώτος, να παρκάρει ιππαστί στα πεζοδρόμια, να είναι ευγενικός όταν εξυπηρετεί έναν πελάτη. Που δεν υπομένω πια τον κάθε χυδαίο ημιαμόρφωτο που όταν δεν εύχεται καλό Παράδεισο, καταριέται με απειλητικά (και συνήθως ανορθόγραφα) κεφαλαία τους εκλιπόντες, περιφέροντας περήφανα την έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού.  Οι μισοί από αυτούς (αισιόδοξη μαντεψιά) που με κατηγορούν, πάω στοίχημα πως υποπίπτουν σε τουλάχιστον ένα από τα παραπάνω “αδικήματα” ημερησίως. Αλλά δεν εγκαταλείπουν την πατρίδα, όχι. Γιατί πού αλλού θα τους ανεχτούν; Πού αλλού θα περάσουν ατιμώρητοι; Σε ποια άλλη κοινωνία θα μπορέσουν ανενόχλητοι να κάνουν ό,τι γουστάρουν, αγνοώντας παντελώς τα δικαιώματα των γειτόνων τους, των συμπολιτών τους; Σε ποιο ευνομούμενο κράτος θα εκβιάσουν τον μαγαζάτορα, λέγοντάς του ότι θα πάνε στον δίπλα καφενέ, επειδή δεν τους επιτρέπει να φουμάρουν; Το “ελαμωρέ” τους πού αλλού θα μπορούσε να σταθεί;

Δε γνωρίζουν τίποτα για μένα, αλλά με μεγάλη ευκολία φαντάζονται τα πάντα. Έχει πλάκα, όταν δεν είναι απελπιστικό. Όταν δεν αποδεικνύει, για διακοσιοστή φορά ότι δεν υπάρχει ελπίδα καμιά.

Για κάθε χαρτάκι που σκύβεις να μαζέψεις, όταν μια κυρία τζουσάτη βγαίνοντας από το Carpo στο Ψυχικό πετάει την απόδειξη που δεν χρειάζεται στο πεζοδρόμιο, εκατοντάδες άλλα χαρτάκια πετιούνται σε όλη την Ελλάδα. Για κάθε έναν που πείθεις να φορέσει το κράνος του κι ας κάνει ζέστη, εκατό άλλοι -μάγκες- το περνάνε στον αγκώνα τους τσαντάκι. Για κάθε στιγμή που γίνεσαι γραφική, εξηγώντας τα αυτονόητα, στο μετρό, στο σουπερμάρκετ, στο δρόμο, στο γραφείο,στην εφορία, στο όπου βρεθείς, υπάρχουν άπειρες στιγμές που δεν ελέγχεις. Ένα φτιάχνει, χίλια χαλάνε. Όμως θυμώνει ο άλλος, και με βρίζει, όχι που έφυγα, αλλά που θα έφευγα.

Αυτό το κείμενο το αφιερώνω, με ένα τσίμπημα ζήλειας, σε όλους όσοι έφυγαν. Τους εύχομαι να έχουν βρει, όχι τον παράδεισο, μιας και αυτός (by default καλός, λένε :-D) προσωπικά δεν με αφορά, αλλά ένα μέρος λιγότερο θυμωμένο, όπου ο σεβασμός στον πολίτη και συνάνθρωπο να μπορεί να θεωρηθεί δεδομένος.

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous. Bookmark the permalink.

4 Responses to Ναι, σας βαρέθηκα.

  1. ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΨΑΡΑΚΗ says:

    Μπράβο για αλλη μια φορά, και για το “ναι θα έφευγα” και για το σημερινό άρθρο.

    • marleoni says:

      Ευχαριστώ πολύ. Χαίρομαι που ανήκετε στην κατηγορία αυτών που συμφωνούν! Επίσης δεν έχω θέμα με τη διαφωνία, με την κοσμιότητα έχω θέμα!

  2. Άννα Σκιαδά says:

    Αχ βρε Μαρίνα! Στο έχω ξαναπεί, αλλά δεν πειράζει, θα το επαναλάβω: Μ´αρεσει πολύ το γράψιμό σου. Μπράβο!
    Όσο για το ” καλό παράδεισο” μου θυμίζει και το άλλο που λένε μερικοί σερβιτόροι “καλή απόλαυση”. Υπάρχει και κακή απόλαυση; Βέβαια μπορεί και να κάνω λάθος, γιατί το “καλή επιτυχία” δεν μου χτυπάει λάθος, οπότε;

    • marleoni says:

      Υπάρχει και το Καλή Ανάσταση. Βέβαια η ανάσταση δεν είναι αναγκαστικά καλό πράγμα… ίσως η ευχή υπονοεί “μακάρι να αναστηθείς σε έναν καλύτερο κόσμο”…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s