Περί ηλικίας…κολοκυθόπιττα.


aging gracefullyΜικρή, όταν έβλεπα γυναίκες μεγαλύτερες, που συμπεριφέρονταν με τρόπο που θεωρούσα ανάρμοστο για τα χρόνια τους, αναρωτιόμουν πώς γινόταν να μην αντιλαμβάνονται την ηλικία τους και την αρμόζουσα σ’αυτήν συμπεριφορά. Σήμερα, δεν αντιλαμβάνομαι ποια είναι η αρμόζουσα συμπεριφορά. Ούτε ποια είναι, τελικά, η ηλικία σου: αυτή που προδίδει βίαια η ταυτότητά σου, αυτή που κρύβει επιμελώς το προνομιακό DNA σου, ή αυτή που υποστηρίζουν το μυαλό και  η καρδιά σου;

Τσιμπάω το δέρμα στο πάνω μέρος του χεριού μου και περνά μια αιωνιότητα μέχρι να επανέλθει στη θέση του. Εκατόν πενήντα επαναλήψεις με βαράκια του 1kg διατηρούν τα μπράτσα μου σε ακμαία μυϊκά κατάσταση, η μασχάλη μου όμως, υπακούοντας στη βαρύτητα, επιμένει να ερωτοτροπεί με το πάτωμα. Επιδεικνύοντας τη σφύζουσα υγεία μου, τα μαλλιά μου μακραίνουν έναν πόντο το μήνα, αναδεικνύοντας έναν πόντο γκρίζου στο “στεφάνι”.  Την ίδια στιγμή, σε μια ισιάδα με γκαζόν, ο σύντροφός μου κι εγώ συναγωνιζόμαστε ποιος μπορεί να κάνει περισσότερα βήματα με τα χέρια στην κατακόρυφο. Με φιλοξένησαν τρεις μέρες σ’ένα πολυτελές, talk-of-the-town resort, για να το κρίνω εμμηνοπαυσικό κι απύθμενα μεσήλικο και βαρετό – για μεγαλύτερους εν πάση περιπτώσει ανθρώπους. Συναντώ πού και πού, όλο και σπανιότερα η αλήθεια είναι,  ερωτεύσιμους άνδρες: δραστήριους, με όνειρα, full of beans που λένε και οι Άγγλοι. Είναι σχεδόν πάντα γεννημένοι το’78 (θυμάμαι πως στα είκοσι, οι άνδρες που μ’ενδιέφεραν ήταν αναπόφευκτα του ’58), στα δικά μου όμως μάτια είμαστε συνομήλικοι. Μια μέρα, στην εφορία, στεκόταν μπροστά μου ένας κύριος – κοτσονάτος αλλά μεγαλούτσικος. Το μάτι μου έπεσε στο χαρτί που κρατούσε. Η ημερομηνία γέννησής του με προσγείωσε ανώμαλα στην πραγματικότητα. Αυτή είμαι κι εγώ; Μια κυρία, κοτσονάτη αλλά μεγαλούτσικη;

Βλέπω τριαντάρηδες που βιάστηκαν να μεγαλώσουν. Που αποφάσισαν ότι ως “ενήλικες” που ζευγάρωσαν και τεκνοποίησαν, πρέπει να ακολουθούν ένα συγκεκριμένο μοντέλο ζωής, που περικλείει, όπως όλων μας, το τρίγωνο δουλειά-σπίτι-οικογένεια, χωρίς όμως ίχνος, μήτε μνήμη, τρέλας και ανεμελιάς. Σαν να βιάζονταν ν’αφήσουν πίσω τους την ανωριμότητα των προηγούμενων χρόνων, και να ζήσουν ως σοβαροί οικογενειάρχες κι επαγγελματίες, λες κι αυτό θα τους έκανε πιο αποδεκτούς από το κοινωνικό σύνολο. Βλέπω κάποιους μετά από χρόνια που, σα να ξυπνάνε από βαθύ ύπνο, σε μια φαντασμαγορική κρίση μέσης ηλικίας, τα πετούν όλα απ΄το παράθυρο για μια ζωή εφήβου. Βλέπω όμως και πενηντάρηδες που είναι ζωντανά παραδείγματα της ρήσης “fifty is the new forty”. Ακμαίους, σωματικά και πνευματικά, με την ίδια φόρα που είχαν στα τριάντα, με τη γοητευτική γνώση και πείρα που συσσωρεύεται θες δε θες, όμορφες μαμάδες ενήλικων παιδιών, δυναμικούς μπαμπάδες με κόρες της παντρειάς. Ανθρώπους που ζουν τη ζωή όπως αυτή έρχεται, χωρίς να αποποιούνται την ηλικία αλλά και χωρίς να κωλύονται από αυτήν.

Γιατί η ηλικία είναι, πιστεύω, σχετική. Γιορτάζουμε τα γενέθλιά μας, μετρώντας χρόνια που περνούν, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία σε δεκαετίες που κλείνουν, περνώντας απ’τα μονοψήφια στα διψήφια, από τα είκοσι στα -άντα, μετά στα -ήντα, λες και κάτι θ’αλλάξει από τη μια στιγμή στην άλλη. Λες και η ηλικία μας θα ορίσει ποιοι είμαστε και πώς νιώθουμε, κι όχι οι σκέψεις μας και οι πράξεις μας. Μετράμε με προσμονή καθώς μεγαλώνουμε, και με αγωνία καθώς γερνάμε, σχεδόν σα να μετράμε ανάποδα προς το τέλος, λες και υπογράψαμε συμβόλαιο για το πότε αυτό θα’ρθεί.

Αδιαφορώ για το τι λένε τα πιστοποιητικά γέννησης και τα ημερολόγια. Η ηλικία μας δεν είναι αυτή του κορμιού μας, όσο εξαρτημένοι κι αν είμαστε από αυτό, αλλά αυτή του μυαλού και της καρδιάς μας. Υπάρχουν μεσήλικες εικοσάρηδες, νέοι εβδομηντάρηδες και γέροι τριαντάρηδες. Την ηλικία σου ίσως τελικά και να μπορείς να τη διαλέξεις. Δεν θα’θελα να σταματήσω τον χρόνο. Θέλω να συνεχίσω το ταξίδι. Κι εύχομαι να γεράσω με χάρη.

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Περί ηλικίας…κολοκυθόπιττα.

  1. Flafi says:

    Συμφωνω και επαυξανω!!!!

  2. Spartacus says:

    Πολύ ωραίο άρθρο!
    Τις περιπτώσεις ανθρώπων που περιγράφονται τις βλέπουμε καθημερινά γύρω μας!!

  3. yiovanna says:

    Reblogged this on Yiovanna’s Blog and commented:
    Δεν θα’θελα να σταματήσω τον χρόνο. Θέλω να συνεχίσω το ταξίδι. Κι εύχομαι να γεράσω με χάρη.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s