Ναι, έμεινα. Και κάνω το καλύτερο που μπορώ.


Rema smallΝαι, θα έφευγα. Πάνε κοντά δυο χρόνια που το δήλωσα. Πλην όμως έμεινα. Αυτή είναι και η ομορφιά της υποθετικής πρότασης. Δεν είναι δεσμευτική. Υπονοεί όρους και προϋποθέσεις. Δεν πληρούνται, δε φεύγεις. Οι λόγοι που έμεινα είναι πολλοί και διαφορετικοί, κανένας όμως δεν εμπίπτει στους πατριωτικούς ή συνειδησιακούς. Ότι δηλαδή δεν είναι πρέπον ν’αφήσω τη χώρα σ’αυτό το χάλι, και να πάω να περάσω ζωή χαρισάμενη αλλού.

Βλέπετε δεν είναι η δουλειά μου να διορθώσω το χάλι. Η δική μου δουλειά είναι να ασκώ το επάγγελμά μου και να είμαι σωστός πολίτης. Σωστός πολίτης υπήρξα ανέκαθεν, πληρώνοντας τους φόρους μου όλους, τις εισφορές μου όλες (και μην ακούσω ότι αυτές μετράνε τελικά υπέρ εμού), πετώντας τα σκουπίδια στους κάδους και την ανακύκλωση στους μπλε (όσο μακριά κι αν χρειάζεται να μετακινηθώ), νομιμοποιώντας πριν την ώρα μου τον ημι-υπαίθριο που “κληρονόμησα”, παρκάροντας νομοταγώς, χρησιμοποιώντας τα ΜΜΜ, προσφέροντας εθελοντική εργασία σε διάφορους χώρους… Εν ολίγοις μια αγία. Όχι ακριβώς. Ομολογώ ότι στο παρελθόν χρησιμοποίησα ηλεκτρολόγο χωρίς απόδειξη κι ότι η γυναίκα που με βοηθούσε στο σπίτι πληρωνόταν μαύρα. Βελτιώθηκα. Καλώ το 3-ψήφιο νούμερο της Τεχνικής Κάλυψης όταν θέλω ηλεκτρολόγο (απόδειξη εγγυημένη, χωρίς την επώδυνη κουβέντα), τη δε οικιακή βοηθό την έκοψα εντελώς.

Στο πνεύμα λοιπόν αυτό, της ανέκαθεν ενεργού συμμετοχής του πολίτη, τώρα στο στόχαστρό μου βρίσκεται ένα ρέμα. Κάθε φορά που περνάω από εκεί, πολύ συχνά δηλαδή, συγχύζομαι. Πρώτα που δεν το καθαρίζει ο Δήμος. Μετά, καθώς θυμάμαι πως έχει καθαριστεί σχετικά πρόσφατα, μ’όλους τους ασυνείδητους συμπολίτες μου, που πετάνε τα σκουπίδια τους όπου τους καπνίσει. Οι νάιλον σακούλες έχουν κάνει τεράστιο ταξίδι για να φτάσουν μέχρι εκεί…Τέλος, συγχύζομαι με τον εαυτό μου και τους ομοίους μου, που περνάμε, το συζητάμε, το φωτογραφίζουμε, αλλά δεν κάνουμε κάτι για να διορθωθεί. Να κάνω λοιπόν!

Το ρέμα, από την Πλατεία Δροσοπούλου έως την Κηφισίας, είναι βατραχότοπος κι αγαπημένη στάση των εξωτικών, καταπράσινων παπαγάλων της περιοχής. Στις όχθες του, στο πετρόχτιστο τοιχαλάκι, λιάζονται καλοταϊσμένες Φιλοθέατισσες γάτες. Το καλοκαίρι η βατραχοφασαρία είναι τόσο μεγάλη, που δύσκολα ακούς τον συμπεριπατητή σου, περνώντας το γεφυράκι στο ύψος της Καλλιγά. Αυτή τη στιγμή, τα κλαδιά των δέντρων που το περιστοιχίζουν είναι σημαιοστολισμένα με πολύχρωμα, νάιλον λάβαρα. Στην κοίτη του, το καθαρό – κατά τα άλλα – νερό σκοντάφτει σ’αμέτρητα πλαστικά μπουκάλια. Ντροπή κι αίσχος. Και ποιον περιμένουμε να το διορθώσει;

Προτίθεμαι να διοργανώσω τον καθαρισμό του. Θα χρειαστούν εθελοντές, κάτοικοι ή φίλοι της περιοχής, μικροί και μεγάλοι, που θα αφιερώσουν ένα τρίωρο απ’το Σαββατοκύριακό τους. Θα χρειαστούν επίσης μεγάλες σακούλες σκουπιδιών – τύπου κήπου – και πλαστικά γάντια. Ο καθένας θα φέρει τα δικά του. Σιγά τα ωά. Μετράω περισσότερους από 50 γνωστούς στην περιοχή. Επί τουλάχιστον δυο. Περισσότεροι, και θα φρακάρει το ρέμα! Αν δεν καθαρίσει όλο την πρώτη φορά, μαζευόμαστε άλλη μία. Κι επειδή σίγουρα, με τις επόμενες βροχές, θα ξαναφέρει το ρέμα σκουπίδια, ας ανανεώνουμε το ραντεβού αυτό μια φορά το δίμηνο.

Αναρωτιέμαι αν χρειάζεται άδεια απ’τον Δήμο και πόσο θα δυσκολευτώ να την πάρω. Αναρωτιέμαι αν οι γνωστοί μου, της περιοχής, θα θεωρήσουν πως είναι καλή ιδέα ή αν θα με βρουν γραφική. Αναρωτιέμαι επίσης πόσοι απ’αυτούς θα θεωρήσουν πως είναι καλή ιδέα, θα σπεύσουν να μοιραστούν το post στα social media, μα το πρωί της δεδομένης Κυριακής θα δηλώσουν απουσία… Δεν έχει καμία σημασία. Το προχωρώ και βλέπουμε. Αφού έμεινα, θα κολυμπήσω.

Advertisements
This entry was posted in κοινωνία, miscellaneous and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

14 Responses to Ναι, έμεινα. Και κάνω το καλύτερο που μπορώ.

  1. Μπραβο Μαρινα,ειμαι μεσα

  2. Nagia says:

    και εγω, επίσης

  3. Ξαδέλφη πες μου που και πότε και θα είμαι εκεί. Αλέξανδρος.

  4. alex says:

    τι μου θυμίζεις !!!
    πήγαινα στο δημοτικό σχολείο απέναντι από τα σουβλάκια στη πλατεία Δροσόπουλου και μετα το σχόλασμα πετάγαμε τα πεσμένα νεράντζια στα αυτοκίνητα επιδιώκοντας να τα πατήσουν οι ρόδες τους
    Άλλοτε πάλι όταν ήμουν για προπόνηση στο στίβο πήγαινα στο ποτάμι για να δω τα βατράχια.
    μετα στο γυμνασιο …..
    Από τότε πέρασα πολλά και πέρασαν πολλά χρόνια
    είμαι Καναδά για όλα αυτά που γράφεις γιατί όλοι κοιτάνε τη τσέπη τους και όσοι σα και σένα θέλουν να κάνουν κάτι για τον τόπο τους σε κοιτάνε σαν εξωγήινους . Δεν θέλουν να φύγουμε για να δουλεύουμε εμείς και να εισπράττουν αυτοί
    να σαι καλά

  5. Maria-Eleni says:

    Πολύ ωραία πρωτοβουλία,ζω στην Φιλοθέη και θα ήθελα να συμμετέχω.

  6. Anna Skiada says:

    Θάθελα κι εγώ να συμμετάσχω. Απλώς πες μου ΠΟΥ είναι το ρέμα γιατί είμαι αγεωγράφητη και απροσανατόλιστη…

  7. Andreas says:

    Καλημέρα,
    Σωστή σκέψη. Περιμένουμε ενημέρωση.
    Ισως θα μπορούσατε να το δώσετε για ανακοινωση στον ΣΚΑΙ. Σε παρόμοια πρωτοβουλία (που γνωρίζω) στην Χιο είχε ενεργοποιηθεί αρκετός κόσμος.
    Αντρέας

  8. NIKOS MICHALITSIS says:

    Μπράβο. Πολύ ωραία προσπάθεια.

  9. Βαγγελης Πατερας says:

    Μεσα κι’εγω.Παρακαλω ειδοποιηστε με vp@commonprogress.gr

  10. PANJOSS says:

    Έτσι ακριβώς.Όποιος μένει θα αγωνίζεται για να κάνει την καθημερινότητα του βιόσιμη και ανθρώπινη.Μακαρι να εμενα Αθήνα για να μπορούσα να βοηθήσω.
    Δεν πειράζει και η θεσσαλονίκη έχει πολλά “ρέματα”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s