Σεπτέμβριος


photo by ML

Αυθαίρετα χρυσαυγήτικα τάγματα αναλαμβάνουν το έργο που δεν αναλαμβάνει το κράτος και πατάσσουν τους παράνομους μικροπωλητές στα πανηγύρια των Αγίων. 
Εκατοντάδες χιλιάδων, αμφιβόλου ποιότητας και γούστου, “σχολικά” κατακλύζουν την αγορά και αλλόφρονες γονείς σπεύδουν να τα αγοράσουν. 
Οι Red Hot Chili Peppers ήρθαν κι έφυγαν, αφήνοντας πίσω τους ένα παχύ χαλί από διαφημιστικά φυλλάδια παντός τύπου (από σχολή κομμωτικής έως Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών), που θεωρήθηκε αποτελεσματικό να τοποθετηθούν στα παρμπριζ των αυτοκινήτων σε όλο το μήκος της Λ. Σπύρου Λούη.
Το Cirque du Soleil είναι ακόμη, αλέγκρα, εδώ, προσφέροντας σε υπερθέαμα αυτό που εμείς χρόνια τώρα ανεβάζουμε ως φθηνή, εγχώρια παραγωγή…
Ο Βασιλικός διασκευάζει Τσιτσάνη στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής, τα εισιτήρια έχουν €10, αλλά κανείς δε μιλάει γι’αυτό. 
Παρακολουθούμε, αδρανώς, Παραολυμπιακούς Αγώνες και χαιρόμαστε χλιαρά για τις επιτυχίες των αθλητών μας που υπερβαίνουν τον εαυτό τους, γιατί μας περίσσεψαν οι επιτυχίες και περιμένουμε, οσονούπω, κι άλλες… 
Οι ένστολοι διαμαρτύρονται και διαδηλώνουν. Από πότε ο ένστολος είναι επάγγελμα; Στο ΙΚΕΑ, Σάββατο, κοσμοπλημμύρα εν όψει αλλαγής παιδικών δωματίων κι εγκατάστασης νέων φοιτητών, που είναι αμφίβολο αν θα βρουν καθηγητές στο Πανεπιστήμιο.
Στο facebook μάς αποχαιρετούν φίλοι, νεομετανάστες όλων των ηλικιών, που κάνουν το μεγάλο βήμα και ποστάρουν από τις νέες τους πατρίδες.
Από το ίδιο κανάλι, ενημερωνόμαστε για νέες εκδόσεις, καλλιτεχνικές εκθέσεις, επιχειρηματικές απόπειρες, δημιουργικές προσπάθειες ανθρώπων που μένουν κι επιμένουν.
Στο γραμματοκιβώτιο μάς περίμεναν ο λογαριασμός της ΔΕΗ, εκ νέου επιχαρατσωμένος, και το εκκαθαριστικό της εφορίας.
Προσπαθώντας να βρούμε το ρυθμό μας, έναν όποιο ρυθμό, προγραμματίζουμε καθυστερημένες επισκέψεις σε οδοντίατρους και οφθαλμίατρους, μελετάμε προγράμματα μαθημάτων και σεμιναρίων, αναζητάμε γυμναστήριο, τακτοποιούμε λογαριασμούς και εφευρίσκουμε τρόπους να τους πληρώσουμε.
Τα αυτοκίνητα στους δρόμους μοιάζει να έχουν διπλασιαστεί, όπως κάθε χρόνο στο τέλος του καλοκαιριού.
Μετά από λίγες μόνο μέρες πίσω στη δουλειά, νιώθουμε σα να μη λείψαμε ποτέ.

Σεπτέμβριος στην Αθήνα. Έχουμε ακόμη γεύση από αλάτι στο στόμα και ήλιο στα μάτια. Στ’αυτιά μας, αν ησυχάσουμε, ακούμε το κύμα. Καλό μας φθινόπωρο.

Advertisements
This entry was posted in κοινωνία, miscellaneous and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Σεπτέμβριος

  1. easy'n cosy says:

    Πάντα to the point.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s