Όταν οι σκί υροι κλέβουν τα όμικρ ν


“O ταξιδιώτης, το όχημα, ο δρόμος, το βιβλίο- (My66)” Μαρούσκα Τριαντάρη-Νίκος Μπόγδανος (nibo), έκδοση της Withink*

Στη ζωή μου υπάρχει ένας άνθρωπος που ζωγραφίζει σκίουρους που κλέβουν όμικρον. Αυτό που μας συνδέει, μεταξύ άλλων, είναι ότι ενώ άλλοι ψάχνουν τα όμικρον που λείπουν απ’το κείμενο, χρεώνοντας την απουσία τους στο δαίμονα του τυπογραφείου, εγώ βλέπω τους σκίουρους που μασουλάνε τα όμικρον στο κάτω μέρος της σελίδας και είμαι ευτυχισμένη.

Αυτό το βιβλίο -“Ο ταξιδιώτης, το όχημα, ο δρόμος, το βιβλίο (My66)” – το βρίσκω υπέροχο. Όχι μόνο επειδή σε δυο αντικρυστές σελίδες, στο Missouri, σκίουροι κλέβουν όμικρον, αλλά επειδή σχεδόν κάθε σελίδα του, απ’ το εξώφυλλο ως στο οπισθόφυλλο, κρύβει μια έκπληξη. Μικρές, διακριτικές εκπλήξεις που δε φωνάζουν, αλλά σε προκαλούν να τις ανακαλύψεις.

Είκοσι τέσσερις όρθιες αγελάδες και μια, μοναδική, που κάθησε να ξαποστάσει κάτω απ’την υπογραφή “Road Tourist”. Τυχαίο; Ό τι νομίζετε. Ένα κολοσσιαίο παγωτό κι ένα μικροσκοπικό ζέπελιν στον ουρανό του Σικάγο που, όταν το προσέξεις, αναγράφει κάτι που αθροίζει στην εικόνα. Μια κατακόκκινη σελίδα (με κάτι άλλο, που δεν προδίδω). Μια στάση λεωφορείου που μόλις διακρίνεται στην αχλή του σκονισμένου τοπίου του New Mexico. Συννεφάκια – πουπουλένια, παπλωματένια – που κρέμονται από μεσινέζες. Τα συγκλονιστικά τοπία του Γκραν Κάνυον, που κόβουν την ανάσα. Εικόνες που ακολουθούν τον ιστορικό δρόμο Route 66, σ’ένα ταξίδι που μια γυναίκα, για λόγους που μας εξηγεί στον πρόλογο, κατέληξε να κάνει μόνη της.  Συντροφιά της,  ένας φανταστικός συνοδοιπόρος, “ένα φιλικό φάντασμα” όπως η ίδια τον περιγράφει.

Εκείνη περιγράφει τις εμπειρίες και τις εντυπώσεις της, σε μια σειρά από e-mails που στέλνει στον φανταστικό συνταξιδιώτη. Τώρα γιατί του γράφει γράμματα κάθε βράδυ, περιγράφοντας τις εμπειρίες της ημέρας, ενώ αυτός είναι υποτίθεται συνταξιδιώτης, δε θα μας απασχολήσει. Ευτυχώς που του τα γράφει! Γιατί αν αρκούνταν στην παρουσία τού φιλικού φαντάσματος στο κάθισμα του συνοδηγού, δε θα γεννιόταν ποτέ το βιβλίο.

Το βιβλίο γεννήθηκε όταν το κείμενο έφτασε στα χέρια του nibo. Σκύβοντας πάνω του και στίβοντας το κλίμα του, εμπνεύστηκε εικόνες που έδεσαν με τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει η ταξιδιώτισσα. Οι φωτογραφίες είναι λίγες μα ουσιαστικές. Εκείνος πάλι δημιούργησε πολλές εικόνες, λιτές κι απέριττες αλλά, ταυτόχρονα, απίστευτα λεπτομερείς. Έστησε ένα βιβλίο που ρέει, που πρώτα ξεφυλλίζεις, μετά σταματάς σε κάθε εικόνα να τη χορτάσεις και τέλος, αφού διαβάσεις, καταλαβαίνεις. Το τύπωσε σε χαρτί που χαίρεσαι να πιάνεις, να μυρίζεις, όπως κάθε βιβλιόφιλος θέλει να κάνει. Έφτιαξε ένα βιβλίο που αποπνέει ποιότητα, cover to cover.

Το βιβλίο είναι ανένταχτο. Δε θα το πεις ταξιδιωτικό οδηγό, δε θα το πεις αυτοβιογραφικό διήγημα, ούτε περιηγητική αφήγηση. Είναι όλα τα παραπάνω και πολλά περισσότερα. Δεν είναι για πολλούς. Είναι για όσους αναζητούν ένα όμορφο βιβλίο που διεγείρει τον εγκέφαλο χωρίς να τον σκοτίζει, που μπορεί να κάνει πολλά χιλιόμετρα – όσα και της Route 66 και άλλα τόσα – μέχρι να φθαρούν οι σελίδες του και να ξεχειλώσει η ράχη του. Κι ας γεμίσει κάποτε δαχτυλιές το λευκό του εξώφυλλο!

Το βιβλίο πωλείται από το www.welovebooks.gr . Πιο πολλά για τη Withink* www.facebook.com/withinκ*

Advertisements
This entry was posted in design, ταξίδι, miscellaneous, travel and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Όταν οι σκί υροι κλέβουν τα όμικρ ν

  1. Pingback: Όταν οι σκί υροι κλέβουν τα όμικρ ν | Roulis Maroulis

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s