Μαγειρεύω άρα αγαπώ.


Μαγειρεύεις όπως αγαπάς. Απλόχερα. Η μαρμίτα δε θέλει τσιγγουνιές, θέλει αγκαλιές και φιλιά, θέλει χάδι κι άγγιγμα τρυφερό, αλλιώς αυτό που φτιάχνεις είναι απλά ένα φαϊ.

Όλοι μπορούν να φτιάξουν ένα φαϊ: ν’ακολουθήσουν στεγνά μια συνταγή, να βάλουν πέντε υλικά μαζί σε μια κατσαρόλα, να’χουν το νου τους στο χρόνο, να μην τους αρπάξει.  Εδώ όμως μιλάμε για φαγάκι, φαγάκι που μιλάει, που ζεσταίνει ψυχές – ο οίνος ευφραίνει καρδίαν, σύμφωνοι, αλλά έτερον εκάτερον.

Ο έρωτας περνάει απ’το στομάχι. Μύθος ή αλήθεια; Για τον έρωτα ίσως και να’ναι μύθος, αλλά για την αγάπη είναι σίγουρα αλήθεια. Εμπιστοσύνη, στοργή, έμπνευση, εκτίμηση, νοιάξιμο, τρυφερότητα, κατανόηση, όλες οι έννοιες που είναι συνυφασμένες με την αγάπη, εύκολα ταυτίζονται και με τη μαγειρική, με το ταϊζειν γενικότερα.

Η διαφορά μεταξύ του απλού φαγιού και του άλλου, έγγυται στη σωστή δόση αγάπης, όχι στ’ ακριβή γραμμάρια του τάδε ή του δείνα υλικού. Σκέφτεσαι αυτόν για τον οποίο προορίζεται το πιάτο, λαμβάνεις υπ’όψη σου συγκεκριμένα γούστα, εμπνέεσαι… Η διάθεση επίσης, παίζει σημαντικό ρόλο στην επιτυχίας. Η χαρά κάνει συνήθως καλύτερο φαϊ απ΄τη λύπη, λες και το δάκρυ νερώνει τη γεύση, ώστε το αποτέλεσμα στο πιάτο να καταλήγει ξεπλυμένο κι  αγέλαστο.

Σήμερα, λόγου χάριν, φτιάχνω πρασόσουπα και ταρτάκια με πράσο  (πολύ πράσο αλλά δε βαριέσαι, πόσο θα προλάβουμε ακόμη;). Η διάθεσή μου είναι μέτρια αλλά η αγάπη μου μεγάλη. Κόβω τις ροδέλες στοργικά, δεν εκνευρίζομαι με το κρεμύδι κι ας τσούζει φρικτά στα μάτια (μα γιατί ορισμένες φορές είναι τόσο επιθετικά αυτά τα κρεμύδια;), είμαι γενναιόδωρη με το βούτυρο και υπομονετική με το μαλάκωμα των λαχανικών. Ραντίζω κουβαρντάδικα με το κονιάκ – μπορεί κι αυτό να φτιάξει τη διάθεση – και χαίρομαι την παρέα της σούπας που γουργουρίζει στο μάτι, ενώ γράφω. Έτσι θα φερθώ αργότερα και στη σφολιάτα, καθώς θα τη στρώνω στα φορμάκια – η τρυφερότητα που βάζεις στο μαγείρεμα μεταφέρεται αυτούσια στον άλλον ξεπηδάει από τη μπουκιά κι απλώνεται στο είναι του.

Εν κατακλείδι, αγάπα αυτούς που ταϊζεις. Είναι βασικός κανόνας για να πετύχει η συνταγή. Η αγγαρεία γεμίζει στομάχια, δε γεμίζει καρδιές.

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s