“Ο Ομορφάντρας ζει, θάνατος στον Τζάμπα”: τι μένει απ’το 2011


Δυο μέρες πριν κλείσει η αποφράς χρονιά, νιώθω την ανάγκη να πετάξω ό τι μαύρο, και να επικεντρωθώ στα χρωματιστά των περασμένων 12 μηνών. Αποτελεί συνειδητή απόφαση κι ένα από τα resolutions για το 2012, να εστιάζω στα θετικά και σ’αυτά που μπορούν να μ’ εμπνεύσουν. Μακριά από μένα η μεμψιμοιρία, η μιζέρια, η άνευ όρων παράδοση στην κατήφεια και την απραγία, όπου μας οδηγούν οι συνθήκες. Ως αισιόδοξη φύση αρνούμαι να τα βάψω μαύρα, δέχομαι τις νέες συνθήκες κι είμαι έτοιμη να κάνω τις αλλαγές που διαβλέπω πως χρειάζεται να γίνουν, με τους δικούς μου όρους, πριν μου τις επιβάλει το σύστημα με τους δικούς του.

Τι επιλέγω λοιπόν να θυμάμαι απ’το 2011:

1. Το συνέδριο Invest for the Future στην Κωνσταντινούπολη, που είχα την τύχη να επιλεγώ να παρακολουθήσω, μαζί με άλλες 7 Ελληνίδες.  Γνώρισα επτά εξαιρετικές γυναίκες που δε γνώριζα, και μαζί αποφασίσαμε, γυρνώντας, να κάνουμε κάτι για να   στηρίξουμε τη νεανική, γυναικεία επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα. Ξεκινήσαμε μια πρωτοβουλία που έχει ήδη αποκτήσει σάρκα και οστά και σύντομα θα εμφανιστεί και δημοσίως!

2. Την απόφαση να ξεκινήσω να μοιράζομαι τις σκέψεις μου σ’ένα blog, που έχει γίνει αναπόσπαστο κι απαραίτητο κομμάτι της ζωής μου. Την ικανοποίησή μου, όταν το post με τίτλο “Ναι θα έφευγα” πέρασε τα όρια του στενού κύκλου των φίλων κι αναγνωστών μου, κι έστειλε τον espresso croquant σ’άλλα μάτια και μυαλά, κάνοντάς με να συνειδητοποιήσω, από πρώτο χέρι, τη δύναμη του μέσου.

3. Την παρουσίαση του “Ταριρά” της Ελένης Τσαλιγοπούλου στο Gazarte – μια γλυκιά βραδιά, με πρωταγωνιστές τη μουσική και τη φιλία, κι ένα cd που αγάπησα πολύ.  

4. Το Πάσχα που δεν είχε ούτε Επιτάφιο ούτε Ανάσταση, είχε όμως ανάταση και μια καταπληκτική έκπληξη: κατάφερε να συνδέσει το παρελθόν μου με το μέλλον μου, μ’έναν εντυπωσιακό στην απλότητά του τρόπο!

5. Ένα βράδι του Μαίου, στο Almaz με τον Vassiliko, solo με την κιθάρα του και τη φωνάρα του. Γνωστοί κι άγνωστοι μαζί, σταυροπόδι στα πόδια του, κι εκείνος να κάνει αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα: να τραγουδάει ό τι του κάνει κέφι, χωρίς πρόγραμμα, χαλαρά και παρεϊστικα.

6. Όλα τα σαββατοκυριακάτικα μπάνια του Ιουνίου στα βραχάκια του Δασκαλειού, με τυροπιττάκι απ’τον Δαρεμά και φακίρικη ισορροπία, στο βωμό του πρώτου μαυρίσματος.

7. Τη μαγική συνέρευση της Δήμητρας Γαλάνη με τον Vassiliko στο Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου κι αλλού, που στάθηκε η αφορμή για ένα αξέχαστο, θαλασσινό Σ/Κ, δώρο για την γιορτή μου, αλλά και για μια βόλτα στην Ελευσίνα στο τέλος Αυγούστου.

8. Την επανανακάλυψη της χαράς του συνοδηγού σε μηχανή μεγάλου κυβισμού – σα να μην πέρασε μια μέρα!

9. Τη συνειδητοποίηση ότι πολλοί άλλοι, εκτός από μένα, ήθελαν τον “Τζάμπα” νεκρό, που με ενθάρρυνε ως προς το ποιοι είμαστε και πού πάμε τελικά, εμείς οι Έλληνες.

10. Την παράσταση των DV8 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, δώρο της φίλης μου Μαρίας, που ήταν από τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που έχω παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια.

11. Τα διάφορα πειράματα στην κουζίνα με αποκορύφωμα τα παλμιέ – γλυκά κι αλμυρά – και τη χαρά του να ταϊζεις κάποιον χωρίς αναστολές!

12. Τον Ομορφάντρα που ήρθε να φτιάξει τον Δεκέμβριό μου και να με κάνει πιο αισιόδοξη ως προς το μέλλον της επικοινωνίας, αλλά και της κοινωνίας γενικότερα – “Ο Ομορφάντρας ζει, θάνατος στον Τζάμπα” είναι το σύνθημα που με εκφράζει!

Καλή μας Χρονιά!

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous. Bookmark the permalink.

8 Responses to “Ο Ομορφάντρας ζει, θάνατος στον Τζάμπα”: τι μένει απ’το 2011

  1. Stamatis Gr says:

    Καλή χρονιά και καλή τύχη με τα resolutions σου.
    Χαίρομαι που σε γνώρισα μέσα από τον espresso σου!

    • marleoni says:

      Να΄σαι καλά, καλή χρονιά σε όλους μας! Κι εγώ χαίρομαι πολύ που γνώρισα την πλευρά που μας δείχνεις με τις φωτογραφίες σου. Όσο για τα resolutions, εδώ θα’μαστε να δούμε πώς θα τα πάω!

  2. easy'n cosy says:

    Καλή χρονιά κι εύχομαι του χρόνου τέτοια μέρα να μας διηγηθείς τόσα κι άλλα τόσα όμορφα.

    • marleoni says:

      Είμαι σίγουρη πως πάντα θα υπάρχουν όμορφα φτάνει να έχουμε μάτια για να τα διακρίνουμε. Καλή χρονιά και συνέχισε την easy n’ cosy παρέα σου!

  3. aussie says:

    ….. Σε γνώρισα μέσω του “Ναι θα έφευγα”…
    μάλιστα με άλλη υπογραφή …
    όταν άρχισα να ψάχνω ποιός έγραψε αυτό το κείμενο που μου μίλησε τόσο δυνατά
    …έπεσα πάνω σου …
    Εγώ έφυγα …και πάνω στο 2μηνο που με έπιασε η νοσταλγία και άρχισα να θυμάμαι μόνο τα καλά της Ελλάδας … και να στεναχωριέμαι …έπεσα πάνω στο κείμενό σου … και ξαναθυμήθηκα όλα αυτά που με έκαναν να πάρω την απόφαση να φύγω!!!

    Να ΄σαι και καλά και σου εύχομαι μία νέα δημιουργική χρονιά!!!!

    υγ: και να για μην ξεχνιόμαστε … άψογα και τα παλμιέρς!!

    • marleoni says:

      Καλή χρονιά και σ΄εσένα και να θυμάσαι πάντα γιατί έφυγες- όταν κάτι αλλάξει θα σε ενημερώσουμε! Η αξία του blog, η πραγματική χαρά, πέρα απ’την προφανή ψυχοθεραπεία του γράφειν, είναι κάτι τέτοια σχόλια, σαν το δικό σου, από ανθρώπους που δε γνωρίζεις. Σ’ευχαριστώ λοιπόν! Να υποθέσω ότι τα δοκίμασες τα παλμιερς… ένα μικτό μυστικό: δοκίμασε ακριβώς το ίδιο με προσιούτο και ελβετική gruyere και θα με θυμηθείς!

  4. tzastavro says:

    Πόσο συμφωνώ με αυτόν τον τίτλο και πόσο χαίρομαι όταν διαπιστώνω ότι οι άνθρωποι γύρω μου συμφωνούν επίσης. Ίσως τελικά να μην έχουμε αλλοτριωθεί εντελώς. Και ίσως, με μια θετικότερη αντιμετώπιση, να κανουμε πιο γρήγορα πραγματικότητα το ‘Όνειρο ζω, μη με ξυπνάτε’!!!

    Καλή μας Χρονιά

    • marleoni says:

      Ξύπνα, Τζαννή, δεν είναι όνειρο!(ο εφιάλτης είναι εφιάλτης, όλο το καλό όμως είναι πραγματικότητα!). Καλή χρονιά λοιπόν!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s