Φταίω και το λέω


Δεν υπάρχει τελικά μεγαλύτερη ικανοποίηση απ’το να αναγνωρίζεις ότι έσφαλες, να το δέχεσαι και να τ’ ομολογείς. Mea culpa. Είμαι βλήμα. Φέρθηκα σαν κόπανος. Λάθος. Συγγνώμη.

Αναρωτιέμαι γιατί καμιά φορά δυσκολευόμαστε τόσο (δε μιλώ για εκείνους που αρνούνται πεισματικά να μπουν σ’αυτή τη διαδικασία) να παραδεχτούμε το λάθος μας. Εγωισμός, ναι. Πείσμα, εννοείται. Στενοκεφαλιά, ίσως. Μα είναι τόσο λυτρωτική η παραδοχή και η ομολογία!

Έχει βέβαια απόλυτη σχέση ποιον έχεις απέναντί σου. Υπάρχει ο υπεράνω, ο υπερόπτης και χαιρέκακος, που με χαρά ακούει την ομολογία σου και σπεύδει να επισημάνει πόσο δίκιο είχε εξ αρχής εκείνος που σου τα’λεγε. Είναι αυτός που ανήκει στην τυπολογία “στα’λεγα εγώ” και δεν παλεύεται με τίποτα. Είναι από μόνος του λόγος για να μουλαρώσεις και να επιμείνεις μέχρι τελικής πτώσεως κι ας ξέρεις, στα τρίσβαθα του μυαλού σου, πως έχεις άδικο.

Μετά υπάρχει ο της τυπολογίας “είμαι large και θα κάνω τα πάντα γι να το μάθεις κι εσύ”. Αυτός δέχεται τη συγγνώμη σου, δείχνοντας όμως περισσή κατανόηση κι ανωτερότητα. Περισσότερη απ’όση χρειάζεται για την περίσταση.  Είναι συγκαταβατικός και να’στε σίγουροι πως θα θυμάται το ατόπημα για καιρό κι ενδέχεται να σας το τρίψει και στη μούρη με την πρώτη ευκαιρία…

Τέλος υπάρχει κι ο κανονικός, ο μη κομπλεξικός, αυτός που παραδέχεται πρώτος τις δικές του βλακείες κι άρα ξέρει να δεχθεί και την ομολογία των δικών σου. Είναι αυτός που δέχεται τη συγγνώμη σου με χάρη (gracefully accepts your apology: ακούγεται καλύτερο στ’αγγλικά για κάποιο μυστήριο λόγο), χωρίς πολλή φασαρία, και περνάει γρήγορα στο επόμενο θέμα.

Σ’αυτόν τον ωραίο τύπο που με κάνει καλύτερο άνθρωπο αφιερώνω το αποψινό post.

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous. Bookmark the permalink.

4 Responses to Φταίω και το λέω

  1. Anna Skiada says:

    Όπως πάντα εξαιρετική! Παραγγελιές δέχεσαι; Θα ήθελά να γράψεις κάτι γι’αυτό το έρμο το ΑΒΓΟ. Δεν μπορώ. Αυτή η καινούργια ορθογραφία σε πολλές περιπτώσεις με κάνει να χάνω το νόημα της λέξης. Να, ας πούμε, μια ομελέτα με αυγά θάταν πολύ πιο νόστιμη από μία με αβγά…Μήπως απλά γέρασα;

    • marleoni says:

      Είναι θέμα ηλικίας η ορθογραφία; Δεν είναι κακό θέμα για post… Εμείς που μεγαλώσαμε με αυγά μελάτα (σε μπωλ), παίζαμε μπάλλα, διαβάζαμε τα “Παιδιά που έβλεπαν τα τραίνα να περνούν” γράφουμε πιο σωστά άραγε απ’τη γενιά των αβγών, του μπολ, της μπάλας και των τρένων; Χμ, θα το επεξεργαστώ.

  2. easy'n cosy says:

    Τελικά υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση και είναι να έχεις πολλούς ωραίους τύπους σαν κι αυτόν που το αφιερώνεις στη ζωή σου. Καλημέρα

    • marleoni says:

      Καλημέρα, καλημέρα! Χαίρομαι που έχεις περισσότερους τέτοιους ωραίους τύπους στη ζωή σου! Η αλήθεια είναι ότι κι εγώ έχω φίλους τέτοιους αρκετούς τριγύρω μου αλλά σ’έναν επέλεξα να αφιερώσω κι αυτός τουλάχιστον ξέρει γιατί.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s