Σεξ στο μενού


Photo by Richard Stacks

Άτακτα, φύρδην-μίγδην, όπως στριμώχνονται στο ξενυχτισμένο μυαλό μου. Όπου τα στρίμωξαν άνδρες-φίλοι, χθες βράδυ προς ξημέρωμα, βομβαρδίζοντάς με σε μια αναλυτική συζήτηση για τις Ελληνίδες και το σεξ. Τις Ελληνίδες, όχι για λόγους σωβινιστικούς ή εν συγκρίσει με τις γυναίκες άλλων λαών, αλλά απλά γιατί αυτές γνωρίζουν, για αυτές μπορούν να έχουν άποψη. Με βάλαν κάτω, τρεις τον αριθμό, και μου έσουραν γενεές δεκατέσσερις για το πώς δεν ξέρουμε την τύφλα μας και είμαστε, λένε, κακές ερωτικές σύντροφοι.

Κουράστηκα να υπερασπίζομαι το φύλο μου, να εκπροσωπώ τις απανταχού Ελληνίδες σε ένα διάλογο όπου γρήγορα εξάντλησα τα επιχειρήματά μου απέναντι στον καταιγισμό των δικών τους επιχειρημάτων. Οι δικές μου θέσεις, προσωπικές ή προϊόν όσης γνώσης επί του θέματος μπορεί να έχει κάποιος από κουβέντες με φίλες, ένιωθα ότι μπορεί όντως να μην είναι αντιπροσωπευτικές ευρύτερου πληθυσμιακού δείγματος. Οι δικές τους πάλι, προσωπικές εμπειρίες από ένα πολύ αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού – η χάρη και των τριών τους μαζί είχε φτάσει, ανακάλυψα, τα τελευταία 30 χρόνια από Έβρο ως Γαύδο, κι από Εκάλη ως Μπουρνάζι – έμοιαζαν πιο τεκμηριωμένες. Άρχισαν κάπως να με πείθουν, πράγμα που δεν θα παραδεχόμουν, η αλήθεια είναι όμως πως προβληματίστηκα.

Συνοψίζοντας την τετράωρη, μεταμεσονύχτια συζήτητη, που συνοδεύτηκε από τις κατάλληλες για την ώρα εκείνη ουσίες, που έκαναν πιο γλαφυρές τις περιγραφές και πιο παραστατικούς τους συνομιλητές μου, παραθέτω τις έξι βασικές τους παρατηρήσεις: 

  1. Η Ελληνίδα είναι παθητική. Θέλει αλλά δε θα πάρει την πρωτοβουλία. Δεν αρνιέται αλλά δεν ζητά. Υπομένει – ή ενίοτε νιώθεις πως υπομένει – αλλά σπάνια επιμένει.
  2. Η Ελληνίδα είναι παραδοσιακή ή βολεψάκιας. Τ’ανάσκελα και άντε γειά. Δεν πολυκουνιέται αν δεν την κουνήσεις, τύπου “εκεί όπου μ’απόθεσες εκεί θα μείνω “, δεν πειραματίζεται, δεν προτείνει.
  3. Η Ελληνίδα σπάνια θα πει αυτό που πραγματικά θέλει ή της αρέσει. Το ταμπού υπερνικά την επιθυμία και βολεύεται με ό τι προαιρείται να προσφέρει το αρσενικό, χωρίς πολλές πολλές κουβέντες και, συχνά, χωρίς πολύ πολύ οργασμό.
  4. Η Ελληνίδα θεωρεί ότι δεν είναι καθώς πρέπει να δείχνεις πως το θες κι ότι σ’αρέσει (για το πώς το θες δε, ούτε λόγος).  Οι άνδρες πάλι τη βρίσκουν όταν οι γυναίκες δείχνουν πως το θέλουν και τους αρέσει – καθόλου μη καθώς πρέπει δεν το βρίσκουν (λογικό επίσης μου ακούγεται).
  5. Η Ελληνίδα δεν έχει διάθεση να μάθει.  Άμα κάνεις το λάθος να της υποδείξεις,  ακόμη και με τον γλυκύτερο τρόπο, ότι ίσως κάπως αλλιώς να πρέπει να γίνεται κάτι, τα παίρνει κρανίο και, το πιθανότερο, δεν επιχειρεί ποτέ ξανά να καταπιαστεί με όποιο ήταν αυτό. Δεν της περνά απ’το μυαλό ότι ίσως να φταίει η υποκειμενικότητα του θέματος – ότι δηλαδή δεν αρέσει στον Κώστα ό τι άρεσε στο Γιώργο και δεν τρέχει και τίποτα το τρομερό – προσβάλλεται και το παίρνει απολύτως προσωπικά.
  6. Τέλος, last but by no means least, η Ελληνίδα κι o στοματικός έρως έχουν πάρει διαζύγιο. Δεν της αρέσει, δεν το γουστάρει, δεν το κατέχει, δεν έχει σκοπό να το μάθει κι ας ξέρει ότι σκοράρει ψηλά στο σύστημα αξιών του άντρα. Το κάνει ως μεγάλη χάρη  κι αυτό γίνεται αισθητό στον άντρα που γουστάρει να το γουστάρεις.

Καταιγισμός κατηγοριών. Βέβαια, με την παραδοχή ότι προφανώς και υπάρχουν εξαιρέσεις – εντυπωσιακά σκοράρουν οι γυναίκες των δυτικών προαστίων των Αθηνών στην έλλειψη ταμπού και στην αυθόρμητη επιθυμία να ευχαριστήσουν τον άντρα – και με τη σημαντική σημείωση ότι όταν, οι ίδιοι, επιλέγουν σύντροφο και όχι one-night-stand, αποκτούν όλα αυτά δευτερεύουσα σημασία γιατί το συναίσθημα αμβλύνει τις απόψεις τους και τα βλέπουν όλα ρόδινα, μέσα απ’το ροζ συννεφάκι του ερωτευμένου.

Για να τους ακούσω, ξενύχτησα. Άκουσα με προσοχή κι ας ήταν η ώρα περασμένη.Ένα έχω να πω. Καπνός χωρίς φωτιά, κορίτσια, δεν υπάρχει. Υπερβολικοί ίσως, σαρωτικοί σίγουρα, αλλά εντελώς εκτός τόπου και χρόνου αποκλείεται. Σχεδόν 50 είναι, μπάκουροι είναι, κάτι έχουν δει τα μάτια τους. Ας το κοιτάξουμε. Όχι επειδή μας το είπαν αλλά και γι’ αυτό. Δε σπεύδουμε να ικανοποιήσουμε κάθε επιθυμία τους, αλλά ίσως και να έπρεπε να ασχολούμαστε περισσότερο με τις δικές μας . Να ξέρουμε τι θέλουμε, να λέμε τι θέλουμε, να διεκδικούμε αυτό που θέλουμε. Κι έτσι να περνούν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Σεξ στο μενού

  1. greekadman says:

    Άν ντρέπεται κάποιος να “γουστάρει” ή απλά δεν “γουστάρει” πραγματικά το σεξ(υπάρχει κι’ αυτό!)… πέφτουμε σε τέτοιες υπεραναλύσεις….Άν θές να το χαίρεσαι και είσαι open minded όλα λύνονται…

    • marleoni says:

      Όπως το λες, αν θες να το χαίρεσαι και είσαι open minded – γιατί να πρέπει να είναι θέμα-ταμπού δεν καταλαβαίνω, εδώ άλλα κι άλλα συζητάμε! Άμα τώρα πραγματικά δεν σ’ αρέσει τότε μπαίνουμε σε αλλονών χωράφια…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s