Γειά σου Επίδαυρε, ραντεβού στην Ελευσίνα.


Έκανε ζέστη, πολλή ζέστη και πολύχρωμοι άνθρωποι, όλων των τύπων και των ηλικιών, ανέβαιναν αργά και τακτικά το χωμάτινο μονοπάτι. Κουβέντες, γέλια, οι χαρούμενοι ήχοι αυτών που δεν θ’άφηναν το ρυάκι του ιδρώτα που σχηματίστηκε κάτω απ’το φουστάνι να τους χαλάσει τη διάθεση.

Το θεατράκι κατάμεστο. Η πέτρα πύρινη κάτω απ΄το μαξιλαράκι, τα πόδια να καίνε, το ευεργετικό αεράκι να χαϊδεύει, αργά και πού, παρηγορητικά τα μαλλιά. Χειροκροτήματα ανυπομονησίας -μια, δυο, τρεις – η μπάντα παίρνει τις θέσεις της. Λίγο μετά, το γεφυράκι διασχίζουν χέρι-χέρι η Δήμητρα κι ο Βασιλικός και οι πρώτες νότες διώχνουν την εβδομάδα που πέρασε κι αρχίζει επίσημα το Σαββατοκύριακο.

Η συνάντηση της Δήμητρας Γαλάνη με τον Βασιλικό Σακκά (Vassilikos) είναι, όπως λέν’ και στο χωριό μου, “a match made in Heaven”.  Το πάντρεμα δυο υπέροχων φωνών είναι ίσως προφανές κι αναμενόμενο. Εδώ όμως μιλάμε για πολύ περισσότερα. Πάντρεμα μουσικών, δημιουργών, ταλαντούχων ανθρώπων, συνάντηση συναισθημάτων, αξιών, προσωπικοτήτων. Αμοιβαία εκτίμηση, σεβασμός, αγάπη, αισθήματα καταφανή που κανείς δεν προσπαθεί να κρύψει.  Ίσοι απέναντι ο ένας στον άλλον κι ας ανήκουν σε διαφορετικές γενιές, κι ας έχει η μια τη διπλάσια εμπειρία απ’τον άλλον, τον “μικρό” με την τεράστια φωνή. Η έλλειψη κόμπλεξ εκατέρωθεν ήταν, από μόνη της, μια πνοή δροσερού αέρα στη ζεστή βραδιά…

Δροσερός αέρας όμως ήταν κι όλο το πρόγραμμα, δουλεμένο στην τελευταία νότα του: αγαπημένα κομμάτια που είχαμε χρόνια ν’ακούσουμε live απ’τη Γαλάνη (Με Συμφέρει, Άρτεμις) , απρόσμενα ντουέτα (Mack the Knife/Συρτάρια – αχ πόσο μ’αρέσουν τα Συρτάρια!),  τα καλύτερα του Vintage και οι εκπλήξεις του Βασιλικού (Το Κοπερτί της Λένας Πλάτωνος). Η μπάντα, γνωστή κι αγαπημένη απ’τα live του Vintage,  ο ήχος, τα φώτα, όλοι μια μεγάλη παρέα που ένιωθες ότι πραγματικά περνούσε καλά.

Για μια στιγμή ο ουρανός άνοιξε, τα σύννεφα χωρίστηκαν κι ένιωσα την τρίχα μου να σηκώνεται κάγκελο.  “Ζητάτε να σας πω”, τραγούδι-προσευχή όταν το λέει ο Βασιλικός με τη σχεδόν απόκοσμη φωνή. Έχει δίκιο τελικά η Γαλάνη. Χερουβείμ και κολασμένο πάθος, δύο σε ένα, αυτός είναι ο Βασιλικός!

Όταν δε η παραγωγή κάνει καλά τη δουλειά της, φροντίζει και την παραμικρή λεπτομέρεια. Φεύγοντας από το Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου και κατηφορίζοντας προς το λιμάνι, παραπατώντας ακόμα απ΄τ’ απανωτά σφηνάκια-τραγούδια, ένα τεράστιο φεγγάρι ασήμιζε το πέλαγος και φώτιζε τις εντυπώσεις μας.

Χαιρετώ την Επίδαυρο που φιλοξένησε τη γιορτή μου με τον καλύτερο τρόπο και προσδοκώ μια εξ ίσου μαγική βραδιά στην Ελευσίνα στις 28 Αυγούστου!

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s