Βαρέθηκα να αγανακτώ. Άρχισα να αντιδρώ.


Είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι την επόμενη φορά που θα αγανακτούσα με κάτι, μικρό ή μεγάλο, σημαντικό ή ασήμαντο, θα έκανα κάτι γι’αυτό, πέρα απ’το να γράψω εδώ. Δυστυχώς, όπως ήταν αναμενόμενο, δε χρειάστηκε να περιμένω πολύ. Ήρθα μούρη με μούρη με κάτι που μ’έβγαλε απ’τα ρούχα μου.

“Θέλω να στα πιάσω” διάβασα δίπλα σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία του μπούστου μιας γυναίκας που καλύπτει το στήθος της με τα χέρια της. Όχι, δε βγήκα απ’τα ρούχα μου για να τον/την διευκολύνω (τον/την επίδοξο εφαψία). Μεταφορικά βγήκα, γιατί ένιωσα προσβεβλημένη ως γυναίκα που κάποιος με προσέγγιζε με αυτόν τον τρόπο, μέρα μεσημέρι και δημοσίως.

Η εκστρατεία “Η Μόδα βάζει Στόχο τον Καρκίνο του Στήθους” δραστηριοποιείται στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, διαδίδοντας με επιτυχία το σοβαρότατο μήνυμα της αναγκαιότητας της ψηλάφησης, για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού. Με πολλές και διαφορετικές δράσεις κι ενέργειες επικοινωνίας έχει δημιουργήσει σημαντικό awareness για το ζήτημα αυτό, έχει εξηγήσει σε πολλές γυναίκες τη ζωτική σημασία της αυτοεξέτασης και τις έχει διδάξει πώς να το κάνουν.

Αυτή τη φορά αστόχησε. Μ’ ένα εύκολο, πιασάρικο, εξυπνακίστικο μήνυμα ευτελίζει την ιερότητα του σκοπού που υπηρετεί και προσβάλει τη γυναίκα. Είπα “θ’αντιδράσω” και έγραψα ένα γράμμα στην κυρία Μαριλένα Στρατοπούλου, που χρόνια τώρα ηγείται της Α.Ε. της Εκστρατείας (για να μπορεί να εμπορεύεται το πολύ εύστοχο merchandising που συγκεντρώνει πόρους για το σκοπό). Το παραθέτω εδώ μαζί με το link για το άστοχο application στο Facebook, όπου “τρέχει” αυτή η επικοινωνιακή ενέργεια.

 

 

 

 

 

 

Κυρία
Μαριλένα Στρατοπούλου
«Η Μόδα βάζει Στόχο τον Καρκίνο του Στήθους»
Τρίτωνος 119
17562 Π. Φάληρο

                                                                                Αθήνα, 8 Ιουλίου 2011

 Αγαπητή κυρία Στρατοπούλου,

 Έμεινα άναυδη  χθες βλέποντας τη νέα επικοινωνιακή σας δραστηριότητα στο Facebook, με τίτλο «Θέλω να στα πιάσω».  Άναυδη για δυο λεπτά, μέχρι να επικρατήσει η επαγγελματική μου διαστροφή – υπηρετώ τον χώρο της Επικοινωνίας τα τελευταία 25 χρόνια – και να θελήσω να πάω παρακάτω, να δω πώς «δουλεύει» αυτό το application κι αν τελικά κρύβει κάτι που να δικαιολογεί και να απενοχοποιεί ένα τόσο εξυπνακίστικο, εύκολο και φτηνό μήνυμα, που προσβάλει όποια γυναίκα εγώ τουλάχιστον γνωρίζω.

 Ανακάλυψα λοιπόν ότι επιλέγοντας μια φίλη μου και πατώντας το “share” κατέληγα να έχω αναρτήσει στον τοίχο της ένα μήνυμα που λέει «θέλω να στα πιάσω»  ενώ παράλληλα, το ίδιο μήνυμα αναρτήθηκε και στον δικό μου τοίχο, επισημαίνοντας ότι επιθυμούσα να πιάσω τα της φίλης μου. Κι αναρωτιέμαι: ποιος είναι ο στόχος αυτής της ενέργειας; Πού απευθύνεται; Τι είναι το επιθυμητό αποτέλεσμα, η επιθυμητή αντίδραση σε αυτό το μήνυμα;

 Αν κάνω την υπόθεση ότι απευθύνεται σε γυναίκες για να τις αφυπνίσει ως προς την ψηλάφηση ή ακόμη και να τις ενθαρρύνει να ψηλαφίσουν η μια την άλλη – μιας και αυτό είναι πιο εύκολο απ’την αυτοεξέταση- τότε αναρωτιέμαι ποιος μπορεί να σκέφτηκε ότι έτσι επικοινωνούν μεταξύ τους οι γυναίκες.

 Αν πάλι απευθύνεται σε άνδρες, προσκαλώντας τους να βοηθήσουν τις συντρόφους τους στην ψηλάφηση (το τραβάω, το ξέρω, αλλά ψάχνω να βρω την άκρη…) τότε το μήνυμα αυτό είναι διπλά προσβλητικό για τις γυναίκες, μιας και σίγουρα δεν είναι αυτό που θα ήθελαν να ακούσουν απ’τον σύντροφό τους για το συγκεκριμένο θέμα.

 Παρακολουθώ το έργο της οργάνωσή σας από το ξεκίνημα κι έχω μόνο καλά πράγματα να πω για τις προσπάθειές σας και για πώς έχετε βοηθήσει στη δημιουργία και τη διατήρηση του awareness για έναν πραγματικά ιερό στόχο, για ένα ζήτημα που αφορά κάθε γυναίκα, καθώς κι ένα μεγάλο κύκλο ανθρώπων γύρω από τις γυναίκες που νοσούν. Θεωρώ λοιπόν ειλικρινά πως η ατυχής αυτή επιλογή μηνύματος  έγινε από αβλεψία, όχι συνειδητά, και προτείνω να την αποσύρετε και να την αντικαταστήσετε με κάτι που θα στέκεται στο ύψος του σκοπού και του έργου σας.

 Ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα. Αυτός δε ο σκοπός είναι πολύ σημαντικός και δεν του αξίζει μια τόσο φτηνή προσέγγιση.

 Με εκτίμηση

 Μαρίνα Λεωνιδοπούλου

http://www.facebook.com/FTBC.Stoxos?sk=app_172642372798926#!/FTBC.Stoxos?sk=app_172642372798926

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

24 Responses to Βαρέθηκα να αγανακτώ. Άρχισα να αντιδρώ.

  1. Nut Treat says:

    you are 100% right!kala ta les kai poly kala ta kaneis !

  2. Ytzav says:

    Σπουδαία κίνηση, εξαιρετική επιστολή και τοποθέτηση. Νομίζω ότι αντιπροσωπεύει τη συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών. Περιμένω με αγωνία την απάντηση

  3. greekadman says:

    Πολύ σωστή και ψύχραιμη…

  4. Πολύ ωραίο, και αρκετά ψύχραιμο κείμενο.
    Μπράβο.

  5. Stamatis Gr says:

    Επικοινωνιακά (και όχι μόνο) επιεικώς απαράδεκτο το μήνυμα!
    Πολύ καλό το γράμμα σου!

  6. Αν δεν ήμασταν όλοι τόσο πουριτανοί όσο η συντάκτρια της παραπάνω “οργισμένης” επιστολής, θα είχαμε συναντηθεί με την πρόληψη κατά του καρκίνου του μαστού και του καρκίνου του προστάτη δεκαετίες πριν.
    Σεξιστής είναι αυτός που θεωρεί το ανθρώπινο κορμί, κυρίως το γυναικείο, ιερό “άβατο”που κανείς δεν πρέπει να αγγίξει……ΟΥΤΕ ΟΤΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΨΗΛΑΦΗΣΗ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ

    • marleoni says:

      Ούτε πουριτανή είμαι, ούτε σεξιστικό βρήκα το μήνυμα – ψηλαφιέμαι χρόνια τώρα και δεν έχω πρόβλημα να ψηλαφίσω κι όποια το θέλει και το χρειάζεται για τον σκοπό, που αν δεν απατώμαι αποκαλώ ιερό. Το πιασάρικο μηνυματάκι “θέλω να στα πιάσω” μ’ενοχλεί γιατί θεωρεί δεδομένο ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος, εκτός της χυδαιότητας, για να ξεκουνηθεί ο πληθυσμός. Με αυτή τη λογική, η καμπάνια για τον καρκίνο του προστάτη θα είχε τίτλο “Θέλω να στο χώσω”…Ίσως εσείς να το βρίσκατε κι αποτελεσματικό. Δικαίωμά σας.

      • το πιασάρικο μήνυμα είναι μόνο ενα μέρος της καμπάνιας της συγκεκριμένης οργάνωσης που εξ οσων λίγων γνωρίζω υπαρχει και δρα εδω και πάρα πολλά χρόνια.
        τα πιασάρικα μηνύματα επίσης είναι όχι μέρος, αλλά όχημα κάθε επιτυχημένης καμπάνιας.
        αν το μηνυμα σας εκανε να ασχοληθείτε τόσο, ξέρετε καλύτερα εσείς από εμένα, είναι επιτυχημένο.
        και σίγουρα δεν προσβάλλει καμία γυναίκα που θεωρει το στήθος της μέρος του σώματός της τόσο σημαντικό όσο η μύτη, τα μάτια, τα αυτιά, οι αστράγαλοί της.
        ούτε λιγότερο ούτε περισσότερο.
        επαναλαμβάνω, αφου δεν έγινα σαφής: σεξιστικό είναι κάτι μόνο όταν εμείς η ίδιοι χωρίζουμε το ανθρώπινο σώμα σε χυδαία και μη χυδαία σημεία.
        εγώ δεν βρίσκω τίποτα το χυδαίο, τίποτα το ενοχικό, τίποτα το ιερό (άρα και τίποτα το ανίερο) στα δυο μου στήθη.
        Ευχαριστώ

      • marleoni says:

        Τώρα, που υποθέτω ξεπεράσατε την αρχική οργή σας για το post μου, μιλάμε μάλλον πιο λογικά και μπορεί και να συναντηθούν κάπου οι απόψεις μας. Πιασάρικο για το πιασάρικο είναι αυτό που, στην επικοινωνία, αποφεύγουμε. Το μήνυμα δηλαδή να “ξεπερνάει” το σκοπό για τον οποίο είναι γραμμένο. Αν λοιπόν τα στήθη μας είναι σαν την μύτη μας – που εν πολλοίς συμφωνώ ότι είναι, με την έννοια ότι είναι μέρος του σώματός μας που η καθεμία από εμάς επιλέγει πόσο θα εκθέσει – ούτε για κάποια υποθετική πάθηση της μύτης δε θα χαιρόμουν να δω το μήνυμα “θέλω να στην σκαλίσω”. Θα συζητιόταν, καμία αμφιβολία, επιτρέψτε μου όμως, ως επαγγελματίας, να αμφισβητήσω το κατά πόσον ένα τέτοιο μήνυμα είναι καλό συνολικά για το “προϊόν”. Not all publicity is good publicity, λένε σοφά στην αγγλική. Αν δε προσθέστε σ’αυτό ότι, καλώς ή κακώς, το στήθος για τον περισσότερο κόσμο δεν είναι ακριβώς σα την μύτη, μιας και συνδέεται άμεσα με τη γυναικεία σεξουαλικότητα (χωρίς αυτό να το καθιστά βεβαίως χυδαίο) θα πρέπει να δεχθείτε ότι, δυστυχώς ενδεχομένως, ζούμε σε μια χώρα που δεν είναι και τόσο “προχώ” στο σύνολό της, όπου τα σεξουαλικού και σεξιστικού περιεχομένου αστεία δεν είναι παρελθόν…Υπερθεμάτισα, αλλά είναι για καλό σκοπό.

    • Ytzav says:

      Αγαπητή, πολύ φοβάμαι ότι είστε εκτός θέματος. Η παραπάνω επιστολή μόνο “οργισμένη” δεν είναι και σε κανένα σημείο της δεν θεωρεί το γυναικείο κορμί “ιερό άβατο”. Εκτός κι αν διαβάσατε κάποια άλλη επιστολή…

      • bla-bla…..επαναλαμβανεσθε και δινετε την εντυπωση οτι δεν ακουτε την συνομιλητρια σας.

    • marleoni says:

      Και κάτι ακόμη: το ανθρώπινο κορμί, ο καθένας το δικό του, μπορεί να το θεωρεί ιερό άβατο ή ξέφραγο αμπέλι κατά βούληση – ο καρκίνος τα θεωρεί σίγουρα όλα, εξ ίσου, ξέφραγα αμπέλια κι αυτό είναι το θέμα μας εδώ. Πώς δηλαδή, ένα μήνυμα που απευθύνει ένας φορέας σε όλους – από τα άβατα έως τα ξέφραγα αμπέλια – οφείλει να τους αγγίξει όλους χωρίς να αποξενώσει κανέναν, ώστε να είναι αποτελεσματικό. Το πώς κανείς διαθέτει το κορμί του κατ’ιδίαν, κανέναν ποτέ δεν απασχόλησε.

  7. Πράγματι…ζούμε σε μια κοινωνία που δεν είναι τόσο “προχώ”
    επίσης ο καθένας οφείλει να διαλέξει στρατόπεδο και να το υποστηρίξει με όλες του τις δυνάμεις.
    Εγώ διαλέγω την “προχώ”μειοψηφία και μάχομαι μαζί της.
    Εσείς;;;;
    Όχι, το δίχως άλλο!

    • marleoni says:

      Ίσως αυτοί που με γνωρίζουν προσωπικά να είναι πιο κατάλληλοι για να κρίνουν πού ανήκω ως προς το “προχώ”. Για το συγκεκριμένο θέμα που συζητάμε, ας πούμε ότι θεωρώ σκόπιμο όταν θέλω με ακούσει και να με πάρει στα σοβαρά η πλειοψηφία, όποια κι αν είναι αυτή – προχώ ή παλαιών αρχών – να προσπαθώ να μιλάω σε μια γλώσσα που είναι κατανοητή και όχι δυσάρεστη στ’αυτιά της (της πλειοψηφίας). Κοινή λογική, όχι πυρηνική φυσική.

  8. Χαϊδεύετε τα αυτιά της όποιας πλειοψηφίας κινητοποιώντας την εναντίον ενός μηνύματος το οποίο σας ενοχλεί άλλοτε επειδή ειναι “πιασάρικο”, άλλοτε επειδή είναι “σεξιστικό”, άλλοτε επειδή είναι too much για τον σκοπό για τον οποίο φτιάχτηκε. Κρατώ την ανάγκη σας να απευθυνθείτε στην πλειοψηφία και να γίνετε αποδεκτή από αυτήν, την συγκρίνω με το μήνυμα για το οποίο ξεκινήσατε αυτόν τον διάλογο, το οποίο επίσης απευθύνεται στην πλειοψηφία, και επιλέγω, ξανά και ξανά, το επίμαχο σλογκαν. Αν μη τι αλλο, τουλάχιστον είναι ενδεικτικό το υψηλού επιπέδου χιούμορ του εμπνευστή του.
    Α!
    Και του θάρρους του….

    Καληνύχτα σας

  9. nibo says:

    Να συνταχθω κι εγω με τη συντακτρια της επιστολης και να καταδικασω απεριφραστα -ως επαγγελματιας αλλα και παραληπτης του σλογκαν “θελω να στα πιασω”- το επιπεδο του χιουμορ (μαζι και την τολμηροτητα) του εμπνευστη του. Ειναι απλως μια κακη στιγμη της δημιουργικης ομαδας και θα επρεπε απλως να αποσυρθει ωστε να παψει να τραυματιζει -εκτος απο την αισθητικη- και τον σκοπο τον οποιο υπηρετει. Αυτο που τραυματιζει περισσοτερο ομως, ειναι που στην Ελλαδα το “τολμηρο” εχει επιβληθει σαν “επιτυχημενο” (με τον ιδιο τροπο που το μετριο εχει επιβληθει σαν καλο) κι επειδη οι τολμηρες εκφρασεις -ως γνωστον- συνορευουν με τις χυδαιες, καλο θα ηταν να αυτοι που τολμουν να απευθυνονται στο γενικο αισθημα (αλλα και αυτοι που τους υπερασπιζονται) να ειναι προσεκτικοτεροι.

    Κι ενα tip για τους διαφημιστικα στρατευμενους: Δεν χρησιμοποιουμε ευκολα φρασεις στις οποιες η προσθαφαιρεση ενος “δεν” αντιστρεφει το μηνυμα!

    Νικος Μπογδανος
    Art Director

  10. Anna Skiada says:

    Βρε Μαρίνα, θαυμάζω την υπομονή και την ψυχραιμία σου! Απαντάς ξανά και ξανά σ’αυτήν την κυρία που θεωρεί ότι είναι “προχώ” επειδή υποστηρίζει μια ηλίθια διαφήμιση και μάλιστα οι απαντήσεις σου είναι ιδιαίτερα έξυπνες. Λυπάμαι που εγώ θύμωσα και μου έρχεται να πώ πολύ πιο χυδαία πράγματα…

    • marleoni says:

      Τι να κάνω η μαύρη, προσπαθώ να κάνω κατανοητή την πραγματική αντίρρησή μου, με σοβαρότητα, με χιούμορ, με ό τι άλλο γνωσσικό όπλο έχω, αλλά έπεσα σε φανατική που υπεραμύνεται της εκστρατείας για λογαριασμό αυτών που ή την πρότειναν ή την ενέκριναν… τι να πω πια;

  11. HA HA HA! Να’ναι καλα η γυναικα! Εγω κυρια Λεωνιδοπουλου δεν θα ηθελα ουτε να της τα πιασω ποσο μαλλον να της σκαλισω την μυτη (ποσο γελασα μ’αυτο).
    Βρηκα την επιστολη σου πολυ καλη (την αρχικη) και θελω να πιστευω οτι η κυρια Στρατοπουλου θα καταλαβει τι εννοεις.Το ζητημα αλλωστε δεν εχει να κανει με συντηρητισμο ‘η με σεξισμο, ειναι ζητημα αισθητικης (ψηλα γραμματα?).

  12. Steph Daedalus says:

    Μια ακόμη πολύ σημαντική καμπάνια που πιστεύω ότι γελοιοποιείται πίσω από ένα “πιασάρικο” σεξουαλικού (και σεξιστικού από μια άποψη) περιεχομένου σλόγκαν… Το παιχνίδι που προτείνει η Greenpeace για να μεγαλώσουμε τον Λούτσο και τα άλλα ψαράκια ώστε να ευαισθητοποιηθούμε στο θέμα των καταστροφών που προκαλεί η μηχανότρατα είναι ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία, αλλά προσωπικά (πουριτανικά;) διστάζω να το μοιραστώ λόγω του ακαλαίσθητου τίτλου του… Εσάς πώς σας φαίνεται;

    http://greenpeacegreece.org/posotonexeis/mailing_html/poso_ton_exeis_main.html

    • marleoni says:

      Πόσο δίκιο έχεις Δαίδαλε! Τελικά κάποιοι θεωρούν ότι ο μόνος ασφαλής τρόπος να τραβήξεις το ενδιαφέρον, το μόνο δηλαδή “πιασάρικο” για τον Έλληνα, είναι το σεξουαλικό υπονοούμενο. Φοβάμαι όμως ότι σε λίγο όλοι θα θυμούνται τον λούτσο – ξέρουν δεν ξέρουν πόσον τον έχουν – και κανείς την εκστρατεία της Greenpeace για την προστασία του ελληνικού ψαριού…

  13. George says:

    Εγώ πάντως την ενέργεια αυτή τη βλέπω θετικά. Και από το εξωτερικό είχα δει κάτι ανάλογο το οποίο είχε ενδιαφέρον.

    http://www.myconfinedspace.com/2009/01/24/becoming-a-donor-is-probably-your-only-chance-to-get-inside-her/

    Η εξτρατία της Greenpeace δεν μου άρεσε

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s