Να ζήσετε! (για έναν γάμο με γεύση φυστίκι)


Πρώτα πήραν σβάρνα όλα τα νησιά της άγονης γραμμής, τελώντας τους γάμους τους σε ξεχασμένα ξωκκλήσια, σκαρφαλωμένα σε απόκρημνους βράχους, όπου οι high society αλλά low IQ προσκεκλημένες ρίσκαραν τη ζωή τους στο γκρεμό των δωδεκάποντων Prada πεδίλων τους. Ξωκκλήσι στο βράχο μεν, δεξίωση αστικού χαρακτήρος δε, με τις εταιρείες catering να γίνονται χίλια κομμάτια για να μεταφέρουν το μπον φιλέ, το κρύσταλλο Βοημίας και το σαλονάκι της Εκάλης παρά θιν αλός. Πήγαιναν στο νησί αλλά κουβαλούσαν μαζί τους την Αθήνα – το φαί, το ντεκόρ, τον τραγουδιστή, τον DJ, την κομμώτρια, τη νυχού, τους σερβιτόρους, τις μπομπονιέρες, τα τραπεζοκαθίσματα, τις Φιλιππινέζες, τα αναμνηστικά δωράκια, τα, τα, τα. Κουβαλούσαν και τους καλεσμένους μ’ αεροπλάνα, μ’ελικόπτερα και με κονβόι σκαφών – το μεγάλο των γονιών, το μικρότερο της νεολαίας και ούτω καθ’εξής – που φούνταραν όλα μαζί στον μοναδικό απάγκιο όρμο και το πρωί ήταν οι άγκυρές τους κοκορέτσι και θέλαν δυο ώρες να ξεμπλέξουν και να φύγουν.

Τώρα μαθαίνω πως παίρνουν σβάρνα πόλεις και χωριά του εξωτερικού. Για να μην προκαλούν το κοινό αίσθημα με εκδηλώσεις χλιδής εν ώρα κρίσεως, ενισχύουν με τον οβολό τους μια τρίτη χώρα. Κωνσταντινούπολη (εδώ υπάρχει και το άλλοθι του Πατριαρχείου), Μαρόκο, Τοσκάνη, Σαρδηνία, μεγάλες ομάδες πληθυσμού μετακινούνται για να μοιραστούν τη χαρά του ζεύγους, όπου αυτό επιλέξει να σφραγίσει τον έρωτά του. Budget της τάξης των 100.000 ευρώ στερείται από Ελληνικές επιχειρήσεις, κάθε φορά που ένας γάμος γίνεται εκτός Ελλάδος, ενώ παράλληλα ενισχύονται οι τουριστικές επιχειρήσεις της αλλοδαπής. Κάθε δε καλεσμένος είναι ελαφρύτερος κατά περίπου δυο χιλιάρικα – με επιεικείς υπολογισμούς – επιστρέφοντας από το γαμήλιο γλέντι.

Ευτυχώς υπάρχουν και οι κανονικοί άνθρωποι. Ευτυχέστερα όταν αυτοί συμβαίνει να είναι φίλοι μου. Κανονικοί γιατί έχουν συναίσθηση της πραγματικότητας, αντιλαμβάνονται τι γίνεται γύρω τους και επιλέγουν να γιορτάσουν με έναν τρόπο απόλυτα συμβατό με το Ελληνικό σήμερα. Με ένα γάμο μεγάλο αλλά σεμνό, πλούσιο αλλά διακριτικό, ευφάνταστο αλλά καθόλου φαντασμένο. Μια όμορφη τελετή – με τον ήλιο να παίζει πειθήνια και αριστοτεχνικά το ρόλο του και να βυθίζεται στον ορίζοντα την πιο κατάλληλη στιγμή – μ΄ένα πάρτι όπου το πιο αισθητό πράγμα ήταν η αληθινή και ουσιαστική σχέση όλων όσοι ήταν εκεί και με μια Φιλοξενία με κεφαλαίο “Φ”.  Χωρίς Φλαμ και χωρίς Φλουμ.

Εις άλλα με υγεία! ; -))

Γιάννης Μηλιώκας, Ρε τι έχω πάθει μαζί σου – άξια αντικατέστησε το γαμήλιο βαλς!

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous. Bookmark the permalink.

2 Responses to Να ζήσετε! (για έναν γάμο με γεύση φυστίκι)

  1. Σ’ ευχαριστώ που ήσουνα κοντά μας και το μοιράστηκες μαζί μας! xx

  2. Καίτη Δ. says:

    Επικροτώ και προσυπογράφω!! Δεν άφησες περιθώρια για “επαυξάνω¨”. Τα είπες όλα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s