Απλοϊκές σκέψεις… (αιτήσεις εντός)


Θεωρώ κι εγώ, όπως και άλλοι φίλοι, ότι των μικρών και μεγαλύτερων ζητημάτων του κράτους – των της οικονομίας, της υγείας, της παιδείας, των συγκοινωνιών – μπορούν να επιληφθούν μόνο άνθρωποι κανονικοί, έξω από κόμματα, με γνώση, εμπειρία, μυαλό και κοινή λογική. Και ειδικά για την Ελλάδα, με το κοινό όραμα της τακτοποίησης της Κόπρου. Αυτοί, και μόνο αυτοί, θα μπορούσαν να αναλάβουν τους τομείς αυτούς και να τους διαχειριστούν όπως κάθε άλλο έργο που τους ανατίθεται στην επαγγελματική τους ζωή, με μοναδικό κίνητρο την επιτυχία. Όπου η επιτυχία δεν ισούται με τον περιορισμό του πολιτικού κόστους.

Αυτοί όλοι, οι κανονικοί  άνθρωποι, οι επαγγελματίες κάθε είδους, οι διανοούμενοι, οι επιστήμονες, οι ακαδημαϊκοί, οι καλλιτέχνες, είμαστε εμείς. Αγανακτισμένοι, αλλά όχι με την παλάμη ανοιχτή στο Σύνταγμα. Αγανακτισμένοι με αυτούς του Συντάγματος, μέσα κι έξω απ’ τη Βουλή, γιατί τελικά όλοι ίδιοι είναι. Φοβισμένοι, αναποφάσιστοι, κολλημένοι στο παλιό, στο γνώριμο, χωρίς πρόταση, χωρίς όραμα και, κυρίως, χωρίς φαντασία.

Εμείς λοιπόν με τη φαντασία και με τα άλλα προσόντα, που αγανακτούμε καθημερινά με τους μέσα και τους έξω, που συζητάμε κεκλεισμένων των θυρών με φίλους και γνωστούς, που θεωρούμε ότι τα στραβά του συστήματος είναι εξώφθαλμα και ότι, επειδή ακριβώς είναι του συστήματος, το σύστημα δεν μπορεί (γιατί δε θέλει) να τα ισιώσει, μήπως, λέω μήπως, εμείς θα έπρεπε να έχουμε ως στόχο να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας;

Έχουμε κοινές αξίες, αποζητάμε το σήκωμα των μανικιών, απεχθανόμαστε τη μιζέρια και τη βλακεία, ενιστάμεθα στο κουκούλωμα και στο βόλεμα, σιχαινόμαστε τη φράση/έννοια “πολιτικό κόστος” και την αδικία, δεν υποτιμάμε τη νοημοσύνη του πλησίον μας (εκτός κι αν μας έχει δώσει λόγους να την αμφισβητούμε). Οι αξίες μπορούν να γίνουν θέσεις.  Αρκεί να υπάρχει κίνητρο. Αρκεί να μαζευτούμε, να μοιραστούμε, να μετρηθούμε και, τελικά ναι, να αναμετρηθούμε. Να αναμετρηθούμε με το σύστημα, με το σίχαμα, με το σήμερα. Μπας κι έτσι κερδίσουμε το αύριο. Καλύτερη στιγμή απ’το τώρα δεν πιστεύω πως θα υπάρξει.

ΥΓ. Οι αιτήσεις εγγραφής στο νέο κόμμα πρέπει να συνοδεύονται από πλήρες βιογραφικό.

Advertisements
This entry was posted in κοινωνία, miscellaneous, thoughts and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Απλοϊκές σκέψεις… (αιτήσεις εντός)

  1. greekadman says:

    Το CV στο Mail σου… 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s