Το πτυσσόμενο τζην.


Ό τι και να πείτε δε θα με πείσετε να γράψω το τζην με “ι” – κατ’αρχάς πώς θα διαφοροποιηθεί από το άλλο το “τζιν”, αυτό με το τόνικ; Κατά δεύτερον, προσωπικά μ’αρέσει η θεωρία κατά την οποία η ξένη λέξη γράφεται με τον τρόπο που, φωνητικά, είναι ο πλησιέστερος στη αρχική του γραφή – άρα με “η” μακρόν για να μιμηθεί τον ήχο του “ea” του original jean!

Με παρένθεση ξεκίνησα, μιας και το θέμα δεν είχα πρόθεση να  είναι γλωσσολογικό αλλά ενδυματολογικό. Συγκεκριμένα αφορά το ιδανικό μήκος για το τζην. Καλώς ή κακώς, για λόγους που μας ξεπερνούν, σπάνια η Ελληνίδα γυναίκα θα αγοράσει ένα τζην που δεν θα θέλει κόντυμα… Εκείνη λοιπόν την ώρα, την ώρα του “Χρυσού Ψαλιδιού” ή της χρυσής μαμάς, καλείσαι να πάρεις μια απόφαση που μπορεί να μετανοιώνεις ξανά και ξανά για όσο ζει ένα τζην – και ζουν κατά κανόνα πολύ.

Κοντό, για να το φοράς ξυπόλητος ή με τη σαγιονάρα/μπαλαρίνα/μοκασίνι ή μακρύτερο για τη μπότα/γόβα/mule/peep-toe/πλατφόρμα; Κι αν μακρύ, πόσο; Για το εξάποντο, το οκτάποντο ή το δωδεκάποντο; Να φαίνεται το τακούνι ή να μη φαίνεται; Τι φοράω πιο συχνά;

Καταλήγεις λοιπόν με περισσότερα παντελόνια απ’όσα πραγματικά χρειάζεσαι, για να καλύψεις αυτές ακριβώς τις ανησυχίες. Και πάλι, δεν ησυχάζεις. Γιατί “να αφήσω το σκούρο μακρύ ή το ξεβαμμένο, κι αν θελήσω ένα πιο ανοικτόχρωμο που να φοριέται με σαγιονάρα; Κι αν το πιο καινούργιο που φοριέται με την ψηλοτάκουνη μπότα δεν είναι στη σωστή απόχρωση για το look που προσπαθώ να πετύχω…” Προβλήματα κορίτσια. Πολλά και μεγάλα προβλήματα. Γι’αυτό και τα τζην είναι λίγο σαν τα λευκά πουκάμισα – ποτέ δεν έχεις αρκετά και, κυρίως, ποτέ δεν έχεις ακριβώς αυτό που θέλεις την ώρα που το θέλεις!

Αναζητείται λοιπόν ο εφευρέτης που θα σχεδιάσει και θα πατεντάρει το πτυσσόμενο μπατζάκι. Όχι παιδιά, το στρίφωμα με velcro δεν είναι λύση. Θέλουμε κανονικό τελείωμα, με γαζί ή ξεφτισμένο ή με ρεβέρ, αλλά πάντως όχι στριφωματάκι απ’το βολικό, που προσπαθούσε να μας παραμυθιάσει η μάνα μας ότι ήταν ΟΚ όταν μας κόνταινε τα παντελόνια, για να αποφύγει το γαζί που είναι τεράστιος μπελάς…

Ένα εξαιρετικά χρήσιμο link που βρήκα τυχαία… http://www.domesticcents.com/creating/how-to-hem-jeans/

Η προφανής επιλογή θα ήταν το “Τζιν, τζιν, τζιν” του Λουκιανού Κηλαηδόνη (ναι, με “ι”…). Το προφανές όμως δεν είναι πάντα και το επιθυμητό. Έτσι, σας δίνω την “Πίσω τσέπη του blue jean” με την Κατερίνα Κυρμιζή.

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to Το πτυσσόμενο τζην.

  1. Nut Treat says:

    :-)))

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s