Ο Ζορρό κι ο Ζούπερμαν, οι ήρωες από “Ζ”.


Ζζζζζζ. Zουζουνάκια. 
Είμαστε ζουζουνάκια. Μας αρέσει ο ήχος του “ζ”. Το κοτσάρουμε όπου βρούμε, κυρίως στην αρχή των ξένων λέξεων. Ζλάιντς, Ζμαρτάκι, ζμολ, ζλάις οβ λάιφ.
Θυμάμαι στην πρώτη μου δουλειά, σε διαφημιστική, όπου τα ζλάιντς πηγαίναν κι ερχόταν. Βαθύς προβληματισμός. Γιατί ζλάιντς βρε παιδιά και γιατί, όταν μιλάμε για ένα τέτοιο, πρέπει να έχει και “ς” στο τέλος; Για να ακούγονται πιο πολλά “ζ”;

Ευτυχώς δηλαδή που είμαι πτυχιούχος Γλωσσολογίας. BA Hons παρακαλώ, in Linguistics. Το γιατί επέλεξα να σπουδάσω αυτό και το πόσο λάθος επιλογή ήταν, είναι μια άλλη ιστορία. Φαίνεται όμως πως βαθειά, στο υποσυνείδητο σχεδόν, κάτι καταγράφηκε απ’όλη αυτήν την πληροφόρηση – φωνολογία, φωνητική, εφαρμοσμένη γλωσσολογία, psycho & socio-linguistics… Από καιρού εις καιρόν, από το κουβάρι των (άχρηστων στην καθημερινότητά μου) ακαδημαϊκών γνώσεων ξετυλίγεται μια ακρούλα και, ως επιφοίτηση, έρχεται να διαλευκάνει γλωσσικά μυστήρια όπως αυτό του “ζ”.

Υπάρχει λοιπόν λογική εξήγηση. Στην ελληνική γλώσσα, το “σ” πριν από ρινικό σύμφωνο ή δίφθογγο (μ, ν, μπ, ντ) προφέρεται “ζ”. Σμήνος, σμαράγδι, σμπάρος. Διαβάστε το υψηλοφώνως και θα δείτε. Σίγμα πριν από υγρό σύμφωνο (λ,ρ) δεν υφίσταται στην αρχή λέξης (στο μέσον ναι, όπως “ειζροή”), άρα σε αυτές τις περιπτώσεις συμπεριφερόμαστε στις ξένες λέξεις ως να ήταν ελληνικές και καταλήγουμε στο ζμολ ζμαρτφόουν! Αυτό βέβαια το φαινόμενο, η υιοθέτηση οικείας προφοράς σε ξένες λέξεις, δεν είναι προνόμιο των Ελλήνων – το ίδιο ακριβώς κάνουν οι Ισπανοί όταν μιλούν Αγγλικά – I went to an e-special e-school – μιας και στα ισπανικά δεν υπάρχει λέξη που να αρχίζει από “σ” που να ακολουθείται από σύμφωνο.

Το θέμα της προφοράς είναι, απλουστευμένα, θέμα ικανότητας να ακούσει κανείς τη διαφορά και να μπορεί να τοποθετήσει με κατάλληλο τρόπο γλώσσα και χείλια, ώστε να μιμηθεί τους ήχους της. Λογικό είναι τα περισσότερα “στόματα” να τεμπελιάζουν και να επαναλαμβάνουν τις ίδιες γνώριμες κινήσεις, είτε μιλούν στη μητρική τους γλώσσα είτε στην ξένη.

Όσο για τον Ζούπερμαν και το ζελοτέιπ, η επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια!

Μπζζζζζζζ το κουνούπι, το γαλλικό κουνούπι, με τον Jo Dassin – Le moustique

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Ο Ζορρό κι ο Ζούπερμαν, οι ήρωες από “Ζ”.

  1. Stamatis Gr says:

    Βέρι ίν-τρεζντινγκ ιν-ντιίντ 😀

  2. zaf zaf says:

    μανδαμ τι ζμπρωχνεις;

  3. Δώρα says:

    Εγκαινιάζω την επικοινωνία… Μου άρεσε πολύ το σχόλιο για τα ζζζζ. Για το θέμα της μετατροπής του σμ σε ζμ και του σβ σε ζβ έχει μια εκπληκτική προσέγγιση ο Ευγένειος Τριβιζάς σε κάποιο βιβλίο του. Δυστυχώς αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει ο τίτλος του, αλλά δεσμεύομαι (…άλλο ζμ στη μέση της λέξης) να στο βρω και να στο στείλω. Εμείς βλέπεις παιδευόμαστε πολύ με τα Πρωτάκια μέχρι να καταλάβουν τη διαφορά και έχουμε πολλές φορές καταφύγει στον Τριβιζά…

  4. imiamar says:

    Τον Ζνούπυ τον ξέχασες?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s