Breathe in, breathe out.


Tu sais...quant on est tellement triste on aime les couchers de soleil...

Θα’θελα μερικές φορές να μπορώ, σαν τον Μικρό Πρίγκηπα, να βλέπω 43 ηλιοβασιλέματα την ημέρα… Φορές που η χαρά ή η λύπη μου είναι τόσο μεγάλες, που μόνο το κόκκινο του ήλιου που βυθίζεται στον ορίζοντα μπορεί να τις φωτίσει – μόνο στο μυστικό φως της δύσης ηρεμούν και αποκτούν μια πιο υποφερτή διάσταση.

 

 

Αναπνέω βαθιά.
Εισπνέω αγάπη
εκπνέω μοναξιά,
Εισπνέω αγάπη
εκπνέω μοναξιά.
Αναπνέω ξανά.
Φιλί της ζωής
ο φίλος.

Advertisements
This entry was posted in poetry, thoughts, Uncategorized and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s