Χαρτί και μολύβι;


 Διάβασα την ανακοίνωση και φρίκαρα. “Να έχετε μαζί σας ΑΦΘΟΝΟ χαρτί και μολύβια”. Με κεφαλαία το άφθονο. Έχω χρόνια να γράψω σε χαρτί κάτι μακρύτερο από λίστα για το σούπερ μάρκετ. Συνήθως ό τι γράφω χειρόγραφα χωράει στο κλασικό τετράγωνο post-it. Μα στίχος, μα υπενθύμιση, μα σημείωμα σε κάποιον. Μια κενή οθόνη με κάνει να θέλω να πατήσω πλήκτρα, ώστε να τη δω να γεμίζει, ένα κενό χαρτί με παροτρύνει μόνο να σχεδιάσω, να γράψω λέξεις ξεκάρφωτες, να μουτζουρώσω – όλα αυτά που κάνει ο άνθρωπος μιλώντας στο τηλέφωνο… Μου συνέβαινε αυτό πολύ πριν ο υπολογιστής γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Τα πρόχειρά μου στο σχολείο είχαν σελίδες που, εκτός από το τακτικό και γεμάτο καλές προθέσεις “Τετάρτη 5/4 – Ιστορία κορμού” ή “Παρασκευή 19/10 – Χημεία” που έγραφα στην έναρξη κάθε μαθήματος, γέμιζαν ασυναρτησίες, ποιηματάκια, καρτούν, λουλούδια και – ελλείψει ελληνικής λέξης – πάσης φύσεως doodles.

Doodles...

ΑΦΘΟΝΟ χαρτί λοιπόν και μολύβια. Το σεμινάριο είναι, εδώ που τα λέμε, δημιουργικής γραφής. Θέλω, νομίζω, να το παρακολουθήσω. Να δω αν μπορώ να καλουπώσω κάπως τις σκέψεις, ώστε να μη ρίπτονται ατάκτως πάντα, αν μπορώ να συγκεντρωθώ και να επιμείνω τόσο, ώστε μια σκέψη να εξελιχθεί σε κάτι περισσότερο από κείμενο 500 λέξεων, σε κάτι με πλοκή κι αρχή-μέση-τέλος. Ειλικρινά όμως με τρομάζει η ιδέα του χειρόγραφου.

Κατ’αρχάς ο γραφικός μου χαρακτήρας – αποδέκτης πολλών κομπλιμέντων σε παλαιότερες εποχές (δες τι ωραία που γράφει για ζερβοκουτάλα) – έχει υποστεί αλλοιώσεις που τον έχουν κάνει αγνώριστο. Κατά δεύτερον, η έλλειψη εξάσκησης έχει επιφέρει αγκύλωση στο αριστερό μου άνω άκρο, που όταν αναγκαστεί να γράψει περισσότερες από δέκα αράδες, παθαίνει κράμπα κι αρνείται να προχωρήσει παρακάτω. Πώς δηλαδή θα αφεθώ στον δημιουργικό μου οίστρο με τέτοιο άγχος;

Κατά τρίτον, και πλέον ανησυχητικόν, το γράψε-σβήσε – δηλαδή το μουτζούρωσε – στο χαρτί, μπορεί να με τρελάνει. Ήμουν από τις υστερικές, αυτές με το μπλάνκο, που δεν ανεχόμουν αταξία στην έκθεσή μου και ήμουν ικανή να την αντιγράψω δέκα φορές, προκειμένου να είναι όπως ακριβώς την ήθελα. Σήμερα, το delete και το backspace είναι οι καλύτεροί μου φίλοι, το formatting σύμμαχός μου, το track changes η χαρά μου (γιατί αφού το κατακοκκινίσεις, πατάς ένα κουμπί και γίνεται πάλι κούκλα).

Σκέπτομαι πως το σεμινάριο δημιουργικής γραφής είναι ίσως ένας καλός τρόπος να ξεπεράσω αυτόν τον εθισμό στο πληκτρολόγιο. Να βρεθώ πρόσωπο με πρόσωπο με τη φοβία μου – χαρτί (ΑΦΘΟΝΟ) & μολύβι – και να την παλέψω. Να καταφέρω να ολοκληρώσω επιτέλους ένα διήγημα, που είναι και ο στόχος που τίθεται για τους συμμετέχοντες. Ώστε να πατήσω κάποτε save και print και να κρατήσω στα χέρια μου περισσότερες από μια σελίδες.

Paperback Writer, The Beatles 1962-1966

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Χαρτί και μολύβι;

  1. Philippa says:

    I put my name down for a “signed by the author” copy of the first edition …

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s