Βλάχικα Αμαρουσίου.


Φωτό τύπου παπαράτσι από το μπαλκόνι μας...

Απέναντι απ΄το γραφείο μας, προ δυο μηνών, μεσούσης της κρίσης, άνοιξε ένα κρεοπωλείο. Η γειτονιά, αυτό ακριβώς που λέει η λέξη, γειτονιά. Το κατάστημα, γωνιακό, σε κεντρικό μεν δρόμο, αλλά όχι εμπορικό. Μήνες το πιλάτευε. Έφτιαξε, έβαψε, καθάρισε απ’τα μπάζα μια ψιλο-αυλή στο πλάι, γκρέμισε την αυθαίρετη μάντρα που υπήρχε απ’τη μεριά του μικρού, ήσυχου, πλαϊνού στενού, ξανάφτιαξε το πεζοδρόμιο…Μερακλής, είπαμε.

Ιδέα δεν είχαμε τι επρόκειτο να ανοίξει. Απορούσαμε, μάλιστα, με την επένδυση, τέτοια εποχή. Ώσπου, μια ωραία ημέρα, ήρθε ένα φορτηγό και ξεφόρτωσε ένα τεράστιο, επαγγελματικό ψυγείο.  Μετά, ξεφόρτωσε ένα ρολό χλοοτάπητα. Την ίδια ημέρα, το μυστικό διέρρευσε. Κρεοπωλείο. “Μα, χασάπικο, εδώ, μέσα στα στενά;”, “βρε τρελάθηκε ο Χριστιανός!”, “Ε δικό του θάναι το μαγαζί και απ’το να τόχει άδειο είπε να το εκμεταλλευτεί…”. Αριθμός θεωριών, ευθέως ανάλογος με αυτόν των γειτόνων. Όλες λανθασμένες.

Το χασάπικο με τον χλοοτάπητα στο πεζοδρόμιο (ίνα παραπέμπει, εικάζω, στα δημώδη περί παχέων αμνών που βόσκουν το χορτάρι), ανήκει σε κρεοπώλη από τα βόρεια του νομού που, μην έχοντας πια δουλειά στο προάστιό του (ένεκα οι μεγάλες αλυσίδες σουπερμάρκετ), αποφάσισε να νοικιάσει κατάστημα στα σύνορα Χαλανδρίου-Αμαρουσίου, όπου δηλαδή δεν έχουν ακόμη εγκατασταθεί οι μεγάλες αλυσίδες… Περνούσε, είδε άδειο το μαγαζί και, χωρίς να γνωρίζει τίποτα για τη γειτονιά, έσπευσε να καπαρώσει το χρυσωρυχείο.

Στη συνέχεια, για να κερδίσει τη συμπάθεια των νέων γειτόνων και να εξασφαλίσει την πελατεία, προέβη στις εξής ενέργειες δημοσίων σχέσεων:
α) Καταπάτησε το πεζοδρόμιο, δημιουργώντας περί τις έξι θέσεις στάθμευσης πελατών και καταργώντας, με τη μια, τις “μόνιμες” θέσεις τριών ή τεσσάρων κατοίκων.
β) Άπλωσε τον χλοοτάπητα μπροστά στο μαγαζί του, προσφέροντας κοινωνικό έργο με την αναβάθμιση της αισθητικής του δρόμου
γ) Έβγαλε, επί του γκαζόν, τραπεζάκι μεταλλικό με δυο – διαφορετικές – καρέκλες όπου κερνάει καφέ τους κολλητούς του. Οι κολλητοί του παρκάρουν στις προβλεπόμενες θέσεις και αφήνουν την πόρτα του οδηγού τέντα, για να ακούνε και το ράδιο.

Βλέποντας το τραπεζάκι τις προάλλες, είπα αστειευόμενη σε συνάδελφο “να δεις που σε λίγο θα βγάλει και κοψίδια…”. Τι το ‘θελα το αστειάκι; Σήμερα, πρωί πρωί, εγκατέστησε τερατώδη ψησταριά χασαποταβέρνας επί του χλοοτάπητος και σούβλισε οβελία! Κάποτε έφτασε και η Δημοτική Αστυνομία. Ψου ψου, στο πεζοδρόμιο – πετσούλα δεν είδα αν τσίμπησαν – έφυγαν. Τους εξήγησε, λέει έγκυρη πηγή,  ότι το αρνί προορίζεται για ιδία κατανάλωση, ότι δεν είναι προς πώληση.

Εντάξει τότε.

Το μυαλό σας με το χασάπικο ίσως πήγε στην Φραγκοσυριανή αλλά είπα να είμαι εναλλακτική και παραθέτω το “Ερωτευμενάκι” της Άννας Βίσση από το άλμπουμ “Αντίδοτο” . Στίχοι-μουσική: Νίκος Καρβέλας.

Advertisements
This entry was posted in χιούμορ, κοινωνία, miscellaneous and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Βλάχικα Αμαρουσίου.

  1. Stamatis Gr says:

    Τι μου θυμίζει…τι μου θυμίζει…α, ναι!
    “Δώσε θάρρος στο χωριάτη να σ’ ανέβει στο κρεβάτι”
    Έχουμε πολλούς τέτοιους και στα δικά μας τα μέρη δυστυχώς!

  2. vicktous says:

    Πάλι “έγραψες” marleoni μου!
    Υ.Γ. μετά το κοψίδι, γιαούρτι παραδοσιακό με μέλι προσφέρει, το κατάστημα;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s