Απλ κραμπλ (ιν δι όβεν)


Για να εξηγούμαστε, εδώ που μπήκατε δεν είναι μπλογκ μαγειρικής. Είναι μπλογκ σκέψεων ατάκτως ερριμμένων και σήμερα αυτές ερρίφθησαν άτακτα προς την κουζίνα. Η αιτία, κάτι μήλα – πράσινα, της γιαγιάς Ζμιθ (όπως ζελοτέιπ, ζνακ και ζνομπ) – που είχαν ξεμείνει στο συρτάρι του ψυγείου.

Αυτοί που έχουν φάει σπίτι μου έχουν να λένε για το αμπλ κραμπλ μου – apple crumble δηλαδή γιατί, αν συνεχίσω έτσι, σε λίγο δεν θα αναγνωρίζω ούτε εγώ τι γράφω –  που, αυτή τη στιγμή είναι στο φούρνο και μοσχομυρίζει. Επειδή λοιπόν είμαι γενναιόδωρη και λαρζ (να’το πάλι) αποφάσισα να μοιραστώ τη γνώση μου και την επιτυχία μου (!) μαζί σας.

Είχα 5 μήλα (πράσινα είπαμε ή τελοσπάντων ξινόμηλα κάποιου τύπου). Τα καθάρισα, τα έκοψα φέτες και τα έβαλα σε ένα ωραίο πιρέξ (εκπάγλου ωραιότητος, σκέτο, διαφανές). Σε ένα μπολ έβαλα 1 κούπα ζάχαρη (κυρίως καστανή με λίγη λευκή – γίνεται και με ολόλευκη αλλά δημιουργεί πιο πολλές τύψεις λόγω επεξεργασίας…), 3/4 κούπας αλεύρι και 1/2 κούπα μαργαρίνη κομμένη σε μικρά κομματάκια (γιατί ποτέ το βούτυρο δεν είναι μαλακό όταν το θες). Μη ρωτάτε για την κούπα και το μέγεθός της πάλι – αυτό το cup της μαγειρικής είναι λέμε δεδομένο, αλλά για τους ανεπίδεκτους μαθήσεως έχω και το κόλπο 1 κούπα=16 κουταλιές σούπας, 3/4=12 και 1/2=8). Έπλυνα τα χεράκια μου (unlike Jamie Oliver) και δούλεψα όλα αυτά τα υλικά μαζί μέχρι που έγιναν σαν χοντρά ψίχουλα. Μετά έβαλα κανέλα, όση τραβούσε η όρεξή μου.

Αυτό το μείγμα το έριξα, φύρδην μίγδην, πάνω στα μήλα, όπου είχα βάλει και λίιιιιγο νεράκι – του τύπου 1/2 δάχτυλο στον πάτο του πιρέξ. Μη βάλετε πολύ γιατί βγάζουν και τα μήλα ένα σωρό ζουμί. Το όλον, μπήκε στον προθερμασμένο στους 180 βαθμούς φούρνο (είχα αέρα αλλά όταν δεν έχω βάζω πάνω-κάτω αντίσταση στους 200). Μετά από λίγο άρχισε να μυρίζει. Μετά από 1/2 ώρα μύριζε όλο το σπίτι. Περίπου στα 3/4 το έσβησα αλλά το άφησα μέσα… Συμπέρασμα: ματάκια έχετε, μυτούλα έχετε, χρησιμοποιήστε τα. Το αποτέλεσμα πρέπει να είναι σχεδόν πουρές τα μήλα και ροδοκόκκινο και τραγανούτσικο το από πάνω.

Ζεστό, με παγωτό ή κρέμα γάλακτος και έξτρα κανέλα. Ζεστό, σκέτο. Κρύο, leftover, για πρωινό – όλες τις ώρες, yummy!

ΥΓ. Σε μεγάλο δημιουργικό οίστρο, επί εποχής Master Chef, δοκίμασα να το κάνω με αχλάδι και bitter σοκολάτα. Έγινε πολύ γλυκό – αν το ξαναέκανα θα έβαζα τη μισή ζάχαρη. Αλλά πετυχαίνει, χωρίς τη σοκολάτα, αν βάλεις ανάμεικτα μήλα κι αχλάδια. Επίσης πετυχαίνει πολύ, το καλοκαίρι, με δαμάσκηνα/κορόμηλα/βαρδάσες/πουρνέλες/
όλα τα δαμασκηνοειδή εν πάση περιπτώσει.

ΥΓ2. Δεν υπήρχε πιο ταιριαστό από το υπέροχο Peeling Apples της Athena Andreadis από το ομώνυμο άλμπουμ …

Advertisements
This entry was posted in food, miscellaneous and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s