Να βγω, να μπεις.


Μετρό, μπλε γραμμή, από Κεραμεικό προς Αεροδρόμιο, περί τις 5.30μμ. Τίγκα, το laptop του συνεπιβάτη φοιτητή πιέζει το δεξί μου νεφρό, η πιτυρίδα της κοντής (πολύ κοντής) μπροστά μου σε απόσταση σνιφαρίσματος κι εγώ να κάνω οικονομία στις αναπνοές, μπας και περισσέψει καθόλου οξυγόνο μέχρι τον Ευαγγελισμό.

Ευαγγελισμός. Με τα χίλια ζόρια έχω φτάσει σχετικά κοντά στην πόρτα για να κατεβώ. Μερικές συγγνώμες αργότερα, είμαι μπροστά στην πόρτα. Ανοίγει και βρίσκομαι αντιμέτωπη με το τείχος των προς επιβίβαση συμπολιτών μου. Μαζί μου, κι άλλοι πέντε-έξι σε αποβίβαση προσβλέποντες. Μάχη σώμα με σώμα. Ανοίγουμε με κόπο ένα πέρασμα στο τείχος και βγαίνουμε. Ακούμε και καμπόσα “τσκ, τσκ”.

Βλάκα, άμα δεν βγω, δε θα χωρέσεις να μπεις. Κοινή λογική. Είναι σαν το ποτήρι που άμα δεν πιείς και επιμένεις να βάλεις κι άλλο νερό θα ξεχειλίσει, μόνο που στο μετρό έχουν προβλέψει να μη χυθείς στις γραμμές. Ευτυχώς δηλαδή που το προέβλεψαν γιατί αν περιμέναμε απ’την κοινή λογική…

Advertisements
This entry was posted in miscellaneous. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s