Έχω μια e-απορία.


Λιμάνι Σχοινούσας

Πήγαμε χθες σινεμά. Το αποφασίσαμε το μεσημέρι και για να μην τρέχουμε νωρίτερα, στεκόμαστε στην ουρά, καταλήξουμε να καθόμαστε μπροστά-μπροστά και φύγουμε με αυχενικό σύνδρομο, είχαμε τη φαεινή ιδέα να αγοράσουμε τα εισιτήριά μας online. Τα πληρώσαμε 0,71 ευρώ έκαστο ακριβότερα απ’ότι τα άλλα, της ουράς και του ταμείου. Η εξυπνάδα και η προνοητικότητά μας τιμωρήθηκαν.

Βρεθήκαμε, για μια ακόμη φορά, να αναρωτιόμαστε γιατί σ’αυτή τη χώρα τιμωρούνται οι οπαδοί των νέων μέσων και των e-συναλλαγών. Κλείνεις αεροπορικό εισιτήριο με την Aegean ή την Ολυμπιακή και τρως πέναλτι 4 ευρώ επειδή τόλμησες να παρακάμψεις τον ταξιδιωτικό πράκτορα. Ο οποίος αντί να βάλει το μυαλό του να δουλέψει και να τροποποιήσει το “προϊόν” του έτσι ώστε να παραμείνει ανταγωνιστικός, ανάγκασε τις ντόπιες αεροπορικές εταιρείες να μας χρεώνουν αυτό το εντελώς κουλό surcharge. Ότι δηλαδή, την ώρα που έχω φτάσει στο αμήν – επιλογή πτήσης, εισαγωγή στοιχείων κ.λπ. – θα κάνω πίσω που θα δω τα 4 ευρώ, θα κλείσω τον υπολογιστή και θα τρέξω στο πλησιέστερο ταξιδιωτικό πρακτορείο να βγάλω εισιτήριο…

Στο e-banking, που τόσο έντονα προωθούν, δικαίως, οι Τράπεζες, σε κάποιες από αυτές οι χρεώσεις αγγίζουν τα όρια της τρέλας. Για μεταφορά χρημάτων σε λογαριασμό άλλης Τραπέζης, ανεξαρτήτως ποσού, η Millenium ζητάει 5 ευρώ! Όταν διαμαρτυρήθηκα, η απάντηση που πήρα ήταν ότι είναι μικρή τράπεζα με όχι μεγάλο όγκο συναλλαγών στο e-banking και δεν αποσβένεται η επένδυση! Γι’αυτό, εγώ ο πελάτης, και να σε διευκολύνω περιορίζοντας τις ανθρωπο-ώρες σου στα ταμεία και να πληρώσω 5 ευρώ για να προκαταβάλω 50 ευρώ στο δωμάτιο που έκλεισα στη Σχοινούσα…

Είχα την εντύπωση ότι οι επιχειρήσεις προωθούν τις e-συναλλαγές τόσο για τη διευκόλυνση των πελατών τους και για την πιο εύρυθμη λειτουργία τους όσο και γιατί με αυτόν τον τρόπο περιορίζουν μακροπρόθεσμα και το δικό τους κόστος -λιγότεροι ταμίες, τηλεφωνήτριες κ.ο.κ. Αν το κόστος της επένδυσής τους στο e-commerce/banking/ticketing καταλήγει να μετακυλύεται αυτομάτως στον πελάτη, κάτι δεν γίνεται σωστά.

Το έργο ήταν εξαιρετικό. Είδαμε το “Ίσως αύριο” (Haevnen) της Susanne Bier. Να στηθείτε στην ουρά και να το δείτε. Ή να πληρώσετε κι εσείς το τέλος βλακείας του e-ticketing. Αλλά, πάση θυσία, να το δείτε.

Advertisements
This entry was posted in venting and tagged , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Έχω μια e-απορία.

  1. Dimitris R. says:

    Είναι χαρακτηριστικό της γενικότερης νέας ελληνικής αντίληψης για το επιχειρείν, παράγωγο της ευρύτερης στρέβλωσης και παράνοιας, που μας έφτασε εδώ που μας έφτασε. Είναι απολύτως ανάλογο με τις “κλάψες” κάποιων δισεκατομμυριούχων επιχειρηματιών, που ενώ έφαγαν με χρυσά κουτάλια επί σειρά ετών, παθαίνουν -δήθεν- πανικό επειδή χρειάζεται να βάλουν το χέρι στην (βαθιά) τσέπη τους και να καλύψουν μια ή δύο ζημιογόνες χρονιές.

  2. SotirisBK says:

    Παρεπιπτόντως το να πληρώνεις μια υπηρεσία e-ticketing δεν είναι κάτι καινούργιο και ειδικά ελληνικό. Επειδή είμαι στο development για τέτοιυ είδους application για ένα αμερικάνικο μουσείο, ο πελάτης(το μουσείο) χρεώνει τη χρήση του on-line ticketing. Μου είχε κάνει και εμένα εντύπωση θα το πω….

    • marleoni says:

      έτσι είναι, το αντιλαμβάνομαι σιγά-σιγά κι εγώ, αλλά εξακολουθεί να μου μοιάζει σουρρεαλιστικό… Δεν πληρώνω δηλ. τις ανθρωποώρες του υπαλλήλου αλλά πληρώνω το development – σε κάθε περίπτωση πληρώνω! 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s